ΙίΧΙΙ 
• EPIMETRVM I. 
είώ&ασι δονεΐν 'ψήφους αΧϋ'ωνι λογισμώ. 145 
Άρ&ρων μηλείων επί γην δωρήματα ' βάλλειν. 
XXII. 
Τον σκάρον εν παράλω Καλχηδόνι τον μέγαν δπτα 
πλννας· εϋχρηστον δε και εν Βνζαντίω δψει, 
και μέγε&ος κυκλία ίσον άσπίδι νώτα φέροντα. 
Τούτον ολον&εράπευε τρόπον τοιόνδε· λαβών νιν, ι5ο 
ηνίκ 3 αν εν τυρώ τε κ ελαίω πάντα πυκασ&η, 
κρίβανον ές θερμόν κρέμασον, καπειτα κατόπτα. 
ΙΙάσσειν δ 3 άλσί κυμινοτρίβοις καί γλανκω ελαίω ? 
εκ χειρός κατακροννίζων &εοδέγμονα πηγήν . 
XXIII. 
Τον σκάρον εξ 3 Εφέσου ζήτει. Χειμώνι δε τρίγλαν ι55 
έσ&ι ένί ψαφαρή ληφ&εϊσαν Τειχιοέσση 
Μιλήτου κώμη , Καρών πέλας άγκυλοκώλων . 
Καν Θάσω όψώνει τρίγλην, κον χείρονα λήψει 
ταυ της · εν δέ Τέω χείρω · κεδνή δε καί αυτή * 
εν δ 33 Έρυϋ’ραΐς άγαϋ'ή θηρεύεται αιγιαλίτις. ιβο 
XXIV. 
?Γ * έν δέ Θάσω τον σκορπίον ώνον, 
μή μείζω πυγόνος · μεγάλου δ 3 από χεΐρας ϊαλλε. 
XXV. 
ΙΙνικα δ 3 αν δύνοντος έν ούρανω 'ΙΙρίωνος 
μήτηρ οινοφόρου βότρνος χαίτην άποβάλλη, 
τήμος έχειν οπτόν σαργόν, τυρώ καταπαστόν, ι65 
ευμεγέϋ'η , χλερμόν , δριμεΐ δεδαϊγμένον όξει * 
σκληρός γάρ φύσει έστίν. Απαντα δέ μοι θεράπευε 
τον στερεόν τοιωδε τρόπω μεμνημένος ίχϋ'ύν * 
