EPIMETRYM I. imi 
τον S* άγαΑόν μαλακόν τε φύσει κάϊ πίδΨα σάρκα 
άλσϊ μόνον λεπτοϊσι πάσας και έλαιω άλδίψας' ιγο 
την αρετήν γάρ έχει τής τέρψιος αυτός εν αύτω. 
ΧΧΥΙ. 
* * * σάλπην δε κακόν μεν έγωγε ' 
ΙχΑύν εις αίεί κρίνω, βρωΐή δε μάλιστα 
εστί Αεριζόμενου σίτου · λαβέ δ' εν Μιτυλήνη 
αυτήν . 175 
χχνιί. 
Σείριου άντέλλοντος [τον φάγρον χοή μόνον εσΑειν] 
Δήλο} τ Είρετρία τε κατ εύλιμένους άλός οίκους . 
Τήν κεφαλήν δ 3 αυτού μόνον ώνού, καί μετ εκείνης 
ουραΐον τά δέ λοιπά δόμον μηδ 3 εϊσω ενέγκης. n 
ΧΧΥΙ1Ι. 
Χρύσοφρυν εζ 3 Εφέσου τον πίονα μή παράλειπε, . 
ον κείνοι καλέουσιν ιώνίσκον · λαβέ δ 3 αυτόν ι8ο 
Αρέμμα Σελινουντος σεμνού * πλυνον δέ νιν όρΑώς' 
είΑ 3 ο λ ον όπτήσας παράΑες, καν fi δεκάπηχυς . 
XXIX. 
Τον χρόμιν εν Πέλλη λήψειμέγαν, (εστί δέ πίων, 
άν Αέρος ή,) καί εν 3 Αμβρακία. 
XXX. 
Ειτα λαβεΐν ψήτταν μεγάλην > καί τήν ύπότρη- 
χυν 1 85 
βονγλωσσον τ αυτήν Αέρεος περί Χαλκίδα κεδνήν . 
XXXI. 
Τον δ ονον Αν Αηδών , τον καλλαρίαν καλέουσιν, 
εκτρέφει ευμεγέΑη · σομφήν δέ τρέφει τινά σάρκα, 
