LXIF 
EPIMETR VM 1. 
κάλλως ονχ ηδεΐαν εμοίγε [μέν, αλλά μιν άλλοι] 
αινούσιν · χαίρει γάρ 6 μεν τουτοις, 6 δ 3 έκείνοις. igo * 
XXXII. 
Μόρμυρος αιγιαλ&ύς κακός ιχ&ύς, ούδέποτ εσ&λός. 
XXXIII. 
Κεστρέα τον θαυμαστόν > όταν χειμών άφίκηται. 
Αάμβανε δ 1 εκ Γαίσωνος, όταν Μίλητον ϊκηαι, 
κεστρέα τον κέφαλον, καί τον ϋ'εόπαιδα λάβρακα. 
Είσϊ γάρ ενϋ'άδ* άριστοι · ό γάρ τόπος έστί τοιού- 
τος. ig5 
Πιότεροι δ * ετεροι πολλοί Καλυδώνί τε κλεινή 
Αμβρακία τ ένί πλουτοφόρω, Βολβέ} τ ενί λίμντί, 
άλλ* ούκ ευώδη γαστρός κέκτηνται αλοιφήν, 
ονδ 1 οντω δριμεΐαν. Εκείνοι δ 3 είσίν, εταίρε, 
την αρετήν θαυμαστοί. 4 Όλους δ 3 αυτούς άλεπί- 
στους 200 
όπτησας μαλακως χρηστούς προσένεγκε δι άλμης. 
Μη δε προσέλχλρ σοι προς τούψον τούτο ποιούντι 
μήτε Συρακόσιος μηϋείς μητ 3 1τάλιωτης· 
ου γάρ έπίστανται χρηστούς σκεύαζε μεν ιχάύς · 
αλλά διαφβ'είρουσι κακώς τυρούντες άπαντα, 205 
όζει τε ραίνοντες ύγρω καί σιλφίου άλμτι, 
των δε [γε] πετραίων ιχ&υδίων των τρισκατάρατων, 
πάντων εισίν άριστοι επισταμένως δια&είναι· 
καί πολλάς ιδέας κομ'ψώς παρά δαιτί δύνανται 
όψαρίων τευχειν γλισχρων ηδυσματοληρων. 2ίο 
Κεστρέα δ Αίγίνης εξ άμφιρυτης αγόραζε, 
άνδράσι τ άστείοισιν ομιλήσεις. * * * 
