LXXII 
EPIMET-RVM I. 
ouillorum, et ad comparationem carnis piscis apri cum 
ouilla referens. Equidem postremum versum ab hoc loco 
alienum puto ·, et priorum interpretationem Casaubonianam 
vt duram probare non possum. Contra intelligi puto em- 
torem auarum et lentum , qui dum fiscum manu tenet, quo 
piscem indat, antea rationes argentarias putat et de pretio 
cogitat ingenti. Sed ita negatio μη abesse debet. 
Eragm. XXII. ibid. pag. 320. ( 174 . Scliw.) vulgatum 
Καρχηδόνο correxit Editor e Codd. Sal cuminatum Palladii 
κυμπνότριβον vocat Archestratus. Ennius: at quid sca¬ 
rum praeterii cerebrum IouV paene supremi? Nestoris ad 
patriam hic capitur magnusque bonusque. 
Fragm. ΧΧ 1 ΙΪ. in eodem loco Labet Athenaeus. Vul¬ 
ga Ium Τον σκάρον Editor mutauit in καί sine auctoritate 
Codd. Sequens Καρών vulgato ΐαρών substituit Casau-^ 
'bonus, qui Mileti vicum Τειχεουντα apud Thucydidem 8, 
26. comparauit. Ipse Athenaeus p. 325 . (198. Schw.) ita 
interpretatur: Ό δ' Άρχέατρατος ίπαινέαας τάς κατά Ύει- 
χιονντα της Μιλησίας τρίγλας έξης φησε · Καν Θάσω etc. 
Yersu i 5 q. verba εν δε Τίώ — καί αυτή e Codd. adiecit 
Schw. quae, vitiata tamen, antea publicauerat Casaubonus. 
Equidem e Codicis A. scriptura τεω effeci Τε'ω, 
Fragm. XXIV. ibid. pag. 321 , (177. Schw.) ante Schw. 
ita vulgabatur: σκ. ώνον, άν η μη μείων πυγωνος. Is de¬ 
dit C. Gesneri emendationem. 
Fragm. XXV. ibidem extat, sed vetus αποβάλλει, 
Schw. in άποβάλλη mutauit, cum vulgo δ’ άν δννοντος 
legeretur. Ennius: Brundusii sargus bonus est: hunc, 
magnus erit si, sume: apriclum piscem scito primum esse 
Tarenti. 
Fragm, XXVI. ibidem p. 181. Schw. De tempore con¬ 
sentit Epicharmi locus ibidem appositus. 
Fragm. XXVII. initium Athenaeus p. 32 7. (2o5. Schw.) 
ita refert: σειρίον άνατε'λλοντος δεϊν τον φ. έσΰίειν. Deinde 
μηδ' είσενεγκης dant Codd. τονραΐον malebat Schweigli. 
