EPIMETRVM L 
L XXIII 
Fragm. XXVIII. ibidem pag. 328. (pag. 208. Scliw.) 
vbi versio venerandae Selinuntis alumnum habet. Sed 
Selinus est fluuius in paludem Σελινουσίαν exiens prope 
Ephesum. Cf. Strabo 8. p. 3 og.et 1 4 . p. 543 . ed. Sieb. Ionum 
( ϊωνο v) annotauit ex Hesychio Casaubonus. 
Fragm. XXIX. ibidem p. 207. Schweigh. 
Fragm. XXX. extat p. 288. ( 5 i. Scliw.) vbi vulgabatur 
ΰήρα καί Χαλκίδα, et pag. 33 o, (216, Schw.) vbi ΰέρεος 
pmissum est. 
Fragm. XXXI. p. 3 i 6 . {iSj. Schw.) versu 189. ante 
Schw. edebatur καλώς ουχ ήδείαν εμοϊ με άλλα — δαί- 
ν ου σαν. Codex Α. έμοίγε αλλ 3 δ δαίνουσαν. Epitome 
εμοίγε άλΧ οίδαίνουσαν. Alii aliter correxerunt. 
Fragm. XXXII. ibidem p. 3 x 3 , (149. Schw.) ante Schw, 
edebatur μόρμυλος. 
Fragm. XXXIII. versus primus legitur p. 3 i 4 . (149· 
Schw.) vbi verba νυν δ ’ έστίν Ίλε'ρος addita legebantur, 
tanquam pars versus antecedentis, quae recte separauit 
Schw. Sunt enim verba obsonatori tributa a Lynceo Sa¬ 
mio, qui versum laudauerat. Sequentes extant p. 3 ii. 
{1 38 . et 139. Schw.) Versu 195. verba δ γάρ τόπος — 
τοιουτος de lacu e mari redundante aquas et labracas acci¬ 
piente e Scholiis ad Aristoph. Equit. 3 60. interpretatur Ca- 
saub. Versu 197. editur Βόλβη. Vide ad Arist. Η. A. 2, 
12, 3 . Paludem Γαισωνίδα interpretatur Athenaeus ipse 
p. i 4 o. Schw. Versu 201. vnlgatum όπτήσας, μαλακούς 
χρηστώς mutatum voluit Coray in όπτήσας μαλακώς, ώς 
χρή. Partem coniecturae adsciui. Idem versu sequenti 
ποτέ τ ovipov malebat, probante Schw. Equidem vulgatum 
praefero. Versum 207. satis elumbem inserto γε fulcire 
conatus sum. Versu 208. επιστήμονες habet Epitome MSta. 
Deesse videtur nomen ad verbum δια-&είναι , nisi malis 
πέτρα ίους ίχ&υς τους τρισκατάρατους. Versu postremo 
suspicor scriptum fuisse ήδυσμασι λήρων. Sequebantur 
olim in integro carmine versus, quorum argumentum ex- 
