EPIMETRVM IL 
LXXVII 
verba Strabonis, quibus significauit, primum fuisse 
Aristotelem, qui libros vndique contraxerit, eo- 
rumque ordinandorum rationem exemplo suo reges 
Aegypti docuerit. Nelei posteros, homines ine¬ 
ruditos, libros ait in curi e positos sub clauibus reti¬ 
nuisse ; cumque Attalicorum regum, quibus Sce¬ 
psis parebat, studium, vndique libros ad instruen¬ 
dam Pergami bibliothecam conquirentium , intel¬ 
lexissent, sub terra suos in fossa quadam seu ca¬ 
nali absconditos tenuisse: vbi ab humore et blattis 
corruptos tandem libros Aristotelis et Theophrasti 
omnes magna pecunia Apelliconi Teio vendidisse, 
qui tum ex stirpe Nelei supererant. Hunc Apelli- 
conem non tam philosophiae quam librorum fuisse 
amantem · eurnque damna erosarum partium et la¬ 
cunas sarcire atque interpolare conatum rem infe¬ 
liciter nec satis perite gessisse, et libros in exempla 
nona transcriptos mendisque refertos edidisse. His 
subiunxit Strabo iudicium suum de conditione 
philosophiae Peripateticae et studiosorum eius sta- 
tim a morte Theophrasti vsque ad tempus publi¬ 
catorum ab Apellicone exemplarium Aristotelis et 
Theophrasti. Negat asseclas philosophiae Peripa¬ 
teticae, cum libros tantum perpaucos Aristotelis 
in manibus haberent eosque praecipue exotericos, 
potuisse philosophiam tractare πραγματικώς, sed 
coactos fuisse &ε68ίς ληκν&ίζειν. Priorem dictio¬ 
nem Xylander interpretatur: nulla de re exquisite 
pertractando eam philosophari: posteriorem 
de propositis artificiose disputare . Equidem 
