EPIMETR YM II. 
LXXXVII 
cro tantopere inhiasse > vt ipse sponte nec coactus 
Ptolemaeo bibliothecam hereditate acceptam ven¬ 
deret, Praeterea testimonium Strabonis disertum 
contraria docet. Certe de bibliotheca Apelliconis 
Romam a Sulla translata certum et verum testimo¬ 
nium is perhibuisse videtur; potuit enim rem a 
magistro Tyrannione resciscere. In Apellicone 
vero bibliothecae Aristotelicae aliarumque emtore 
et possessore alibi consentit cum Strabone Athe- 
naeus. Superest igitur, vt suspicemur, aucto¬ 
rem Epitomae, (liber enim Athenaei primus inte- 
ger hodie non extat,) dum in hreuius verba scri¬ 
ptoris contrahebat, a sensu eorum aberrasse: 
quod permultis aliis in locis accidisse; norunt, qui 
Athenaeum diligenter tractarunt. 
Ceterum Apelliconis Teii nomen in libris scri¬ 
ptis et editis Strabonis, Plutarchi et Athenaei varie 
scriptum reperitur. In Strabonis loco classico li¬ 
bro 10. legitur Απελλίκων et Απελλίκοντε , vbi 
liber Mosquensis cum Epitome * Απελλίκοιντί dant. 
In libro i 4 . p. g 55 . est in editis Απελλίκωνος, in 
scriptis rectius Απελλίκοντος. In Plutarcho Απελ- 
λίκωνος sine varietate editur. In Athenaei libris 
est ' Απελλικώντα sine varietate. Suidas item ex 
historico nescio quo posuit verba excerpta haec: 
Kal την Απελλικώντος τού Τηΐον καταλαβών 
ό Σύλας βί,βλιο&ηκην. 
Summa igitur eorum,quae hucusque disputata 
sunt, huc fere redit: de corruptis libris Aristote¬ 
lis esotericis, ex hereditate Theophrasti Scepsin ad 
