EPIMETRYM II. 
LXXXIX 
liani Instit. 12, 2, 25 . Peripatetici studio quo¬ 
que se quodam oratorio iactant. Nam theses 
dicere exercitationis gratia fere est ab his in* 
st i tutum. Similiter Hippolochus Macedo in Epi¬ 
stola ad Lynceum Samium, discipulum Theophra¬ 
sti, apud Athenaeum 4 . p. i 3 i. (12. Sckw.) Συ de 
μόνον iv Α&ηναις μόνων εαυτόν ευδαιμονίζεις 
τάς Θεοφράβτον Ζεύεις άκονων, Quae male vertit 
Dalecampius: Theophrasti audias praecepta. 
Rectius Casaubonus : quod Athenis manens Theo¬ 
phrasti disputationes de proposita thesi audias. 
Ducem hunc temere deseruit nuperus Editor et in 
Strabone interpretando a recta via deflexit. Hanc 
disputandi rationem Aristoteles secutus fuit in Dia¬ 
logis, praecipue Eudemo alteroque Nerintho seu 
Corinthio, quorum fragmenta excerpta leguntur in 
libris Ciceronis et Flutarchi, quique sine dubio 
referendi sunt ad libros dictos exotericos. 
Superest in loco Strabonis difficultas de libris 
. acroamaticis Aristotelis, quam non satis explicauit 
Buble 1. c. quanquam is recte comparauerit locum 
Ciceronis de Finibus Bonorum et Malorum 5, 5. 
vbi postquam de Aristotelis et Theophrasti doctrina 
de summo bono docuerat, ita pergit: Simus igi¬ 
tur contenti his. Namque horum posteri me¬ 
liores illi quidem, mea sententia , quam reli¬ 
quarum philosophi disciplinarum , sed ita de¬ 
generarunty vt ipsi ex se nati videantur. Pri¬ 
mum Theophrasti Strato physicum se voluit. 
In quo etsi est magnus, tamen noua pleraque. 
