EPIMETRVM XL 
XCI 
phrasti successores desciuisse a ratione et doctrina 
Aristotelis. Causam diuersitatis nullam edidit 
Cicero; ignorationi plerorumque librorum acroa- 
maticorum Aristotelis assignauit Strabo. Quae 
num yna et vera, an plur.es fuerint, etsi bodie 
difficillime explicari et ad liquidum deduci dispu¬ 
tatio nunquam posse videtur, tamen, in verbis Stra¬ 
bonis quantum insit probabilitatis, dispiciendum 
est. Manifestum est, vt iarn antea monui, Stra¬ 
boni eam fuisse opinionem, libros Aristotelis eso- 
tericos paucos ab ipso auctore fuisse publicatos, 
plerosque autem cum bibliotheca post mortem 
Theophrasti latitasse. De omnibus affirmare nec 
voluit nec potuit, Extant enim in vita Alexandri 
apud Plutarchum epistolae duae, altera Alexandri 
ad Aristotelem, qua conqueritur libros acroama- 
ticos quosdam publicatos; altera Philosophi, qui 
librorum eorum publicationem excusare conatur. 
Plutarchus libros istos Metaphysicorum fuisse in¬ 
terpretatur; alii de physicis auscultationibus su-^ 
spicantur. Certe τά φνόικά ab Aristotele viuo 
publicata fuisse, Theophrasti testimonio a Simpli- 
cio posito vincit Buble 1. c. p. i56. nota i. Ipse 
Philosophus de Poetica c. 15. Ethica a se publi¬ 
cata memorat ita: εϊρηται δε περί αυτών (η&ών) 
εν τοϊς εκδεδομενοος λόγοις ίκανώς. Qui ipse 
locus Strabonis sententiam confirmare videtur, non 
omnes acroamaticos libros fuisse ab Aristotele viuo 
publicatos. Accedit nunc locus Ciceronis de Fi¬ 
nibus B. et M. 5^ 5. De summo autem bono, 
