EPIMETRVM IIL 
xcv 
757. narrat, se cum Boetlio Sidonio, Andronici 
Rhodii discipulo, operam philosophiae Aristoteli- 
cae dedisse. (ΰνμφιλοΰοφήΰας τά Άριΰτοτελεια.) 
Videtur igitur Andronicum Rhodium audiisse do- 
centem, quanquam libro i 4 . p. 610. (Sieh.) vbi 
Andronici philosophi meminit inter claros Rhodi 
ciues, de disciplina eius taceat, quam gratus in 
mentione Tyrannionis commemorauit libro 12. p. 
824 . ( 84 . Sieb.) Hunc scilicet, Amisenum Gram¬ 
maticum , docentem audiuerat Strabo iuuenis, 
credo, in patria Amiso; (ον ημείς ήκροαΰάμε&α) 
neque audiendus Kusterus in annotatione ad Sui- 
dam, qui Tyrannionem recentiorem, Phoenicem, 
prioris auditorem, qui bello inter Antonium et 
Caesarem gesto captus et Terentiae Ciceronis yxori 
donatus, ah hac vero postea manumissus fuit, a 
Strabone fuisse auditum affirmat. Hunc nempe 
iuniorem in epistolis Ciceronis ad Atticum et ad 
Quintum fratrem intelligere debemus; illum vero 
Amisenum, huius magistrum, admodum senem po¬ 
dagra confectum ohiisse Romae Suidas tradit, in 
numeris anni mortis vitiosus. 
Dicitur Andronicus Rhodius libros Aristoteli- 
cos publicasse transcriptis exemplis, nactus a Ty¬ 
rannione, vt ait Plutarchus: και παρ' αυτόν τόν 
t Ρόδιον Ανδρόνικον εύπορήβαντα των αντιγρά¬ 
φων. De quibus verbis suspicionem meam posui 
in Epimetro superiore, pertinere eodem locum 
Strabonis, a quo notitiam fuit mutuatus Plutar¬ 
chus, vbi est de Tyrannione ipso: διεχειρίΰατο 
