CII 
EFIMETRVM III. 
lium priores sint. Ex Aristotele et priores esse 
et posteriores sumi potest. Nam secundo de 
generatione animalium (c* 5 .) ? οτο μεν , inquit , 
την 3 ρεπτικήν εχουύι ψυχήν 3 φανερόν' δι ό,τε 
πρώτον εότιν άναγκαιον ταντην λαβεϊν έκ τών 
περί ψυχής διωριόμενών εν αλλοις φανερόν. *) 
et tamen in eodem libro (c. 6.) : καί τής τροφής 
τό μεν 3 ρεπτικόν^ τό δε αυξητικόν' θρεπτικόν 
μεν ο τό είναι παρέχεται τω τε δλω καί τοίς μό¬ 
ριό ις ' αυξητικόν δε τό εις μεγε&ος ποιούν την 
επίδοόιν ,. περί ών υϋτερον έπιόκεπτεον. quibus 
verbis non alios sane libros quam libros de ani¬ 
ma pollicetur: quos cum sequantur sex illae 
coniugationes affectuum , quos libro de sensu 
proposuit , de his etiam dubium est , priorem - 
ne an posteriorem habeant locum , quam libri 
de ortu animalium. 
Librum de sensu priorem esse, ex quinto H-. 
lorum librorum colligitur: ait enim (c. i. et 2.) 
ώσπερ έλεχΰη πρότερον εν τοϊς περί τάς αία 3 ή- 
6 εις. Et similiter librum de somno et vigilia (c. i.) : 
ειρήκαμεν δε την αιτίαν τον κα$ευδειν τοιαύ- 
την ονβαν εν ετεροις. Et tamen librum περί 
μακροβιότητος pollicetur in extremo quarto li- 
*) Gaza vertit: sed quam oh eam rem primum haberi 
necesse sit. Guilelmus: quare autem principium habent 
necessarium est accipere. Hic igitur scriptum legii: διότι 
δέ αρχήν e /ουσιν, άναγκαϊόν ίστι λαβεϊν. Gaza vero 
breuius: διότι δέ πρώτον έστιν άναγκαϊον et cet. 
