αν 
EPIMETRYM III. 
cognitio haud aliter haberi potest , nisi anima¬ 
lium partes ac natura cognita sit. Nam cum 
plantae infimam habeant animae vim, qua alun¬ 
tur et augescunt , obscuras habent affectiones 
et partes, et fere sine nomine, nisi quis ad 
animalia proportionem seruet. Cuius rei Theo¬ 
phrastus , alter scilicet Aristoteles, primo libro 
de Stirpium historia auctor est: eius verba sunt 
haec : άλλα δε Αδη ετερα των εντός, α καβλ 
i αυτά μεν εΰτιν άνώννμα, διά Si την όμοιο· 
τητα άπεικάζεται τοίς των ζώων μορίοις. et 
quae sequuntur. Haec Theophrastus. Sed et 
Aristotelis (si illius duo illi libri de stirpibus 
sunt) clarior esi l cus: ait enim in priori volu¬ 
mine: καί καβ'ώς είαί καί εν τοίς ζώοις μέρη 
ομοιομερή, ουτω καί εν τοίς φντοΐς, καί εκα- 
6 τα των μορίων τον φυτον βνν&ετά είαιν, ομοια 
μελεύι ζώου, et in eodem libro, cum de iis stir¬ 
pium partibus locutus esset , quae augentur, et 
πρόό&εΰιν, vt ait ipse, capiunt, vt sunt radix, 
vitices ? rami, adclit: καί ταυτα παρομοιουν- 
ται μελεϋιν άνβρώπων τοϊς περιεχονβι πάντα 
τά άλλα μέρη. Nec quicquam obstat , quod in 
quinto cie historia libros de stirpibus pollicetur. 
Solet enim aliquando diuinus vir tempus scri¬ 
ptionis spectare, non dispositionis rationem. Cu¬ 
ius rei argumentum sii, quod in secundo libro 
de Coelo librum de Incessu animalium addu¬ 
cit, non quod dispositionis ratio postulat, vt 
ille Uber prior sit quam libri de Coelo ? sed quod 
