EFIMETR VM III. 
cxxi 
καί χωρίς * ΰχεδόν γάρ τούτων ρη&έντων, τέλος 
αν εϊη γεγονός της έ§ αρχής ημϊν προαιρέβεως 
πάόης. Libri tertii caput 2. et c. 4. promittit 
libros de Sensu: έΰτω δέ περί τούτων ημϊν τε- 
ιλεωρημένον εν τοϊς περί της αίΰ&ήϋεως. Caput 
autem postremum arctissime commictum hae¬ 
ret cum initio historiarum; praeparat enim lecto¬ 
rem explicanda ratione et origine partium ομοιο¬ 
μερών et ανομοιομερών , et quae hinc componun¬ 
tur, οργανικών in structura corporum animalium. 
Itaque libram concludit his verbis, quae transitum 
faciunt ad historiam: °Επεί ovv ’έχομεν, τίνος γέ¬ 
νους εκαότον τών ομοιομερών, ληπτέον καχΡ 
εκαότον, τί έότιν, οϊον τί αίμα η όάρξ η ΰπέρ- 
μα καί τών άλλων εκαότον. Οϋτω γάρ ιό μεν 
εκαότον , διά τί καί τί έότιν, εάν την ύλην η τόν 
λόγον έχω μεν * μάλιότα δε, όταν άμφω, της τε 
γενέΰεως καί φ&οράς καί πο&εν η αρχή τής κι- 
νήόεως. Αηλω&έντων δέ τούτων, ομοίως τά μή 
ομοιομερή τλεωρητέον , καί τέλος τά έκ τούτων 
όννεότώτα, οϊον άν&ρωπον, φντόν καί τάλλα 
τά τοιαύτα. Apte itaque atque ordine historiae 
de animalibus initium capiunt ab explicandis parti¬ 
bus animalium όμοιομερέόΐ et άνομοιομερέόι, 
atque hinc ad organicarum partium interpretatio¬ 
nem pergunt. Liber autem primus de partibus 
animalium, vbi causas rerum explicare ingreditur 
Philosophus, comparat viam et rationem tractan¬ 
dae historiae physicae, quam Aristoteles ingressus 
est, cum antiqua; atque omnes vtriusque doctri- 
