CXXIV 
EPIMETRVM III. 
ρών, satis manifesto argumentum libri quarti in¬ 
dicant atque complectuntur. 
Hucusque procedere mihi quidem licuit. Cer-^ 
tiora rerum argumenta proferre possem, si Andro¬ 
nici Rhodii vel Adrasti libri supra memorati hodie 
extarent, quibus fuit de librorum Aristotelicorum 
descriptione atque ordine disputatum. Nunc au¬ 
tem ignoramus, ex quanam recensione, Andronici, 
an Ptolemaei, an Adrasti, transcripti sint libri, 
quos hodieque superstites habemus, Aristotelis et 
Theophrasti. Nullum enim vestigium impressum 
conspicimus recensionis vilius, exceptis duobus 
locis operum Theophrasti. Primus est initio libri 
octaui de plantarum historia, vbi in Codice, quo 
vsus est Aldus, adscriptum erat: Τΰτέον ότι τό 
oydoov των Θεοφράΰτου περί φυτών βιβλίον 
κατά μεν Ανδρόνικον περί φυτών ίοτορίας επι- 
γεγραπται , κατά δε'Έρμιππον περϊ φρυγανικών 
και ποωδών. Ytramque tamen annotationem fal¬ 
sam, priorem etiam plane ineptam esse, recte ad¬ 
monuit Iulius Caesar -Scaliger. Igitur suspicor, a 
grammatico annotationem male fuisse excerptam. 
Alter locus est ad calcem libri Theophrastei των 
μετά τά φυόικά, vbi legitur adscriptum: Τούτο 
το βιβλίον Ανδρόνικος μεν και c Έρμιππος 
άγνοονόιν * ούδεγάρμνείαν αύτοϋ δλως πεποίην* 
ται εν vfj αναγραφή των Θεοφράΰτου βιβλίων. 
Est hic Hermippus Smyrnaeus, Andronico anti- 
quior, historiae philosophicae scriptor a Diogene 
Laertio praecipue celebratus, cuius de Aristotele 
