ΑΡΙΣΤΟΤΕΑΟΤΣ 
ίο 
μα * εις ο δέ δέχεται, κοιλία' το δ a λοιπόν πο- 
2 λυώνυμόν έΰτι. Τον δέ περιττώματος δντος διτ- 
τον, 06α μεν εχει δεκτικά μόρια τον νγροϋ πε¬ 
ριττώματος, εχει καί τήςζηράςπεριττώβεως' δβα 
δε ταντης, εκείνης ον πάντα. Λιό δβα μεν κν- 
ότιν εχει, καί κοιλίαν έχει · οβα δε κοιλίαν έχει, 
ον πάντα κνβτιν έχει . 'Ονομάζεται γάρ τό μεν τής 
νγράς περιττώΰεως δεκτικόν μόριον κνΰτις, κοι¬ 
λία δε τό της ξηρας. 
(Vulgo C. 5 .) 
ο Των δέ λοιπών πολλοΐς νπάρχει ταντά τε 
τά μόρια και έτι η τό όπέρμα άφίη&ι' και τού¬ 
των, εν οίς μέν νπάρχει γένεβις ζώων, τό μέν 
εις αυτόν άφιέν, τό δέ εις έτερον. Καλείται δέ 
τό μέν -εις αυτό άφιέν ίλήλυ, τό δ' εις έτερον 
άρρεν. Ένίοις δ' ούκ έΰτι τό άρρεν καί -δηλν 
και των μορίων των πρός την δημιουργίαν ναύ¬ 
την διαφέρει τό είδος. Τά μέν γάρ έχει νβτεραν, 
τά δέ τό άν άλογον. έΟβα μέν ονν αναγκαιότατα 
μόρια τ&ϊς ζώοις τά μέν πάβιν έχειν βυμβέβη- 
κεν, τά δέ τοϊς πλείότοις, ταντ έΰτι. 
Κ Ε Φ. γ. 
Πάΰι δε τοϊς ζώοις αίο&ηΰτς μία νπάρχει 
κοινή μόνη ή αφή ' ώβτε και [αντή^ έν ώ μορίω 
γενέβίλαι πέφνκεν, ανώνυμόν έβτι * τοϊς μέν 
γάρ ταντό , τοϊς δέ τό άν άλογόν έΰτι. 
