ΠΕΡΙ ΖΠΩΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ A. δ. ίι 
(Yu-lgo C. 4 .) 
Έχει δε καί υγρότητα παν ζώον, ής ότερι- 2 
ϋκύμενον ή φύΰει ή βία φθείρεται' έτι εν ώ γί~ 
γνεται, τούτο άλλο. ’Έΰτι ha τόυΤο τοΐς μεν 
αίμα καί φλεψ, τοΐς δε το άνάλογον Τούτων * 
εβτι δ 3 ατελή ταϋτα · οίον τό μεν ί-ς , τό δέ ίχάρ. 
Ή μεν ούν αφή εν όμοιο μερεΖ έγγίγνεται μέρεμ 
οίον εν ϋαρκί ή τοιοντων τινί, καί δλως εν τΰΐς 
αίματικύΐς, δΰαεχειαίμα, τοΐς δ’ εν τω ανα¬ 
λογώ. Πάΰι δ - εν τοΐς όμοιομερέύϊν αΐοθηΰιν 
Ταν την είναι, δ ήλον. Λί δε πόιητικαί δυνάμεις 5 
εν τοΐς άνομοιομερεοιν > οίον τής τροφής έργα- 
6ία εν ότδματι · καί ή τής κίνήοεως τής κατά 
τόπον εν ποόίν ή πτέρυξιν ή τοΐς άνά λόγον. Προς 
δε τοντοις τά μεν εναιμά τυγχάνει όντα ? οίον 
άνθρωποι καί ϊπποι καί πάνθ ? δβα ή άποδά έοτι 
τελεα όντα ή δίποδα ή τετράποδα * τά δ 3 άναιμα > 
οίον μέλιττα καί Οψής καί των θαλαττίών ΰηπία 
καί κάραβος καί πάνθ 3 δΰά πλείους έχει τεττά* 
ρων πόδας. 
Κ Ε Φ. δ. (άλλοις ε.) 
Καί τά μεν ζωοτόκα, τά δ 3 ωοτύκα, τά δε 
Οκωληκοτύκα. Ζωοτόκα μεν> οίον άνθρωπος 
καί ίππος καί φωκη καί τά άλλα, δΰονέχει τρί* 
χας · καί τω ν ένυδρων τά κητώδη , οίον δελφίς 
καί τά καλόν μένα όελάχή. Τούτων δέ τά μεΡ 
