2Q 
ΑΡΙΣΤΟΤΕΑΟΓΣ 
ζωοτοκα πάντα, πλήν άΰπάλακος. Τούτον δέ 
τρόπον μεν τινα εχειν αν ϋ'είη τις, ολως δ* ονκ 
εχειν. Ολως μεν γαρ ονϋ ορα, ουτ εχει εις το 
φανερόν δήλους όφ&αλμονς* άφαιρεϋέντος δε 
τον δέρματος, έχει, την τε χώραν των όμμάτων 
και των όφ&αλμών τά μέλανα κατά τον τόπον 
και τήν χώραν την φνΰει τοΐς όφ&αλμοΐς νπάρ* 
χονβαν εν τω εκτός, ώς εν τη γενέΰει πηρονμε¬ 
νών, και επιφνομενού τον δέρματος. 
es' (Vulgo C. ίο.) 
4 Όφ&αλμον δε τό μεν λενκόν ομοιον ώς έπι- 
τοπολύ πάΰΐ’ τό δε καλόνμενον μέλαν διαφέρει . 
Τοΐς μεν γάρ εΰτι μέλαν, τοΐς δέ ϋφύδρα γλαυ¬ 
κόν, τοΐς δέ χαροπόν, ένίοις δ* αΐγωπόν. Τοντο 
η&ονς βελτίΰτον όημεΐον, και προς όζύτητα ό- 
ψεως κράτιϋτον. Μόνον δέ η μάλιΰτα των ζώων 
άν&ρωπος πολνχρους τά όμματά εΰτι, των δ 3 
άλλων εν είδος * ίπποι δέ γίγνονται ετερόγλανκοι 
5 ένιοι. Των δ' δφιλαλμών οι μέν μεγάλοι, οί δέ 
μικροί, οι δέ μέΰοι βέλτιΰτοι * καί η εκτός ΰφό- 
δρα , η εντός, η μέΰως. Τούτων δ*οι εντός μά¬ 
λιΰτα , όζνωπέΰτατοι επί παντός ζώον * τό δέ 
μέβον η&ονς βελτίΰτον ΰημεΐον' καί ή ΰκαρδα- 
μνκτικοϊ η ατενείς η μέΰοι. Βελτίΰτον δ* η&ονς 
ΰημεΐον οί μέΰοι' εκείνων δ* οί μέν αναιδείς, οί 
δ 3 αβέβαιοι. 
