22 
ΑΓΙΣΤΟΤΕΛΟΤΣ 
δαΰεα, τά δε μεόα' βελτιότα δε τά μεόα πρός α¬ 
κοήν, ή$ος δ 3 ούδεν όημαίνει. Καί ή μεγάλα ή μι¬ 
κρά ή μέθα ' η επανεΰτηκότα ΰφόδρα ή ονϋ'εν η 
μεύον. Τά δε μεόα βελτίότον ήίλονς αημεΐον' τά 
δε μεγάλα καί επανεΰτηκότα μωρολογίας καί 
4 άδολεοχίας, Τύ δε μεταξύ όφ&αλμού και ώτός 
καί κορυφής καλείται κρόταφος, !Ετι προΰωπου 
μέρος, τό μεν ον τω πνεύματι πόρος, ρίς* και 
γάρ άναπνεϊ και εκπνεϊ ταντη’ και ό πταρμός 
διά ταύτης γίγνεται , πνεύματος ά&ρόου έξο¬ 
δος, ΰημεϊον οίωνιΰτικόν και ιερόν μόνον των 
πνευμάτων, \Αλλά δή άνάπνευόις καί εκπνευαις 
γίγνεται εις τό ότήίλος, καί αδύνατον χωρίς 
τοϊς μυκτήρΰιν άναπνεύΰαι ή εκπνεύΰαι, διά 
τό εκ ΰτήιίους είναι τήν αναπνοήν καί εκπνοήν 
κατά τόν γαργαρεώνα, καί μή εκ τής κεφα¬ 
λής τινι μερει, 2 τδεχεται δέ καί μή χρώμενον 
ναύτη ζήν, Ίΐ δ 3 όΰφρηΰις γίγνεται διά τού¬ 
τον τού μέρους ' αϋτη δ 3 εΰτίν ή αϊΰχληΰις τής 
όΰμής. Ευκίνητος δ 3 ό μυκτήρ, καί ονχ ώΰπερ τό 
5 ούς ακίνητον κατ ιδίαν. Μέρος δ* αυτού τό μεν 
διάφραγμα χόνδρος' τό δ 3 οχ έτ ευ μα κενόν 9 εϋτι 
γάρ ό μυκτήρ διχότομος, Τοϊς δ 3 ελεφαΰιν ό μυ¬ 
κτήρ γίγνεται μακρύς καί ίΰχυρός, καί χρή* 
ται αντίο ωΰπερ χειρί' προςάγεταί τε γάρ καί 
λαμβάνει τοίτω, καί εις τό ότόμα προςφερεται 
