ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Α. ιβ. 2 7 
μέν μακροβίοις ενί ή δυΰί δι ολον, τοΐς δε 
βρ&χν βίοις δνύϊ καί μη St ολον. Δρίλρον δε 
χειρός καί βραχίονας καρπός' το cT εξω τ ] ής < 
χειρός νευρώδες καί ανώνυμον. Κώλου δέ St- 5 
μερές άλλο, ΰκέλος. Σκέλους δε τό μεν άμφι- 
κέφαλον μηρός, τό δε πλανηόίεδρον μύλη, τό 
δε διύΰτεον κνήμη. Καί ταύτης τό μέν προ - 
οϋιον άντικνή μιον, τό δ’όπίβϋιον γαϋτροκνημία, 
ϋάρξ νευρώδης ή φλεβώδης * τοΐς μεν άνεΰπαόμέ- 
νη άνω πρός την ίγνύν, οΰοι μεγάλα τά ίΰχία 
εχονϋι’ τοΐς δ* εναντίον κατεΰπαομενον. Τό 
δ Ύ έΰχατον αντικνημίου ΰφυρόν, διφυές ένεκα* 
τερω τω όκέλει. Τό δέ πολυόότεον τον οκέλους 4 
πούς' τούτου δέ τό μέν όπίότλιον μέρος πτέρνα, 
τό δ' έμπρύΰΌιον τον ποδός τό μέν έΰχιΰμένον 
δάκτυλο t πέντε, τό δέ ΰαρκώδες κάτω&εν ΰτή* 
Όος, τό δ'άνωάεν εν τοΐς πρανέόιν νευρώδες 
καί άνώνυμον. Δακτύλου δέ τό μέν όνυ§, τό 
δέ καμπή * πάντων δέ ό όνυξ έπ άκρω μόνω * 
καμπτοί δέ πάντες οί κάτω δάκτυλοί. Του δέ 
ποδός δΰοις μέν τό εντός παχύ καί μή κοΐλον, 
αλλά βαίνουβιν ολω, οντοι πανούργοι. Κοινόν 
δέ μηρού καί κνήμης γόνυ [καί] καμπή . 
Κ Ε Φ. ιβ, {άλλοις έτι τό ιε.) 
Ταύτα μέν ονν τά μέρη κοινά καί ύλήλεος καί 
