ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Β. ιβ. γ5 
πάντα των πεζών καί ώοτόκων τοΐς ΰαύροις, εϊ 
τις μήκος άποδούς αύτοϊς άφέλοι τούς πόδας' φο~ 
λιδωτόν τε γάρ εότι, καί τά πρανή καί τά ύπτια 
παραπλήΰια τούτοις εχει, πλήν δρχεις ουκ εχει> 
άλλ* ωόπερ ίχ&ύς δύο πόρονς εις εν όυνάπτον* 
τας, καί την ύότέραν μακράν καί δικρόαν * 
τά δ Ί άλλα τά εντός τά αυτά τοΐς όαύροις> 
πλήν άπαντα διά τήν 6τενότητα καί το μήκος 
ΰτενά καί μακρά τά όπλάγχνα, ώότε καί λαν- 
ϋ'άνειν διά τήν ομοιότητα των οχημάτων. Τήν** 
τε γάρ αρτηρίαν έχει όφόδρά μακράν > έτι δέ 
μακρότερον τόν ότόμαχον · αρχή δε τής άρτψ 
ρίας πρός αυτω εότι τω ότόματι, ώότε δοκεΐν ύ~ 
πό ταύτην είναι τήν γλώτταν. Προεχειν δε δοκεϊ 
τής γλώττης ή αρτηρία διά τό όυόπάόϋαι τήν 
γλωτταν, καί μή μενειν ωόπερ τοΐς άλλοις. 
ότι δ 1 ή γλώττα λεπτή καί μακρά καί μέλαι - 
να, καί εζ έρχεται μέχρι πόρρω. ”Ιδιον δέ πα* 
ρά τάς των άλλων γλώττας έχουόι καί οί όψεις 
καί οί όαύροι τό δικρόαν αυτών είναι τήν 
γλωτταν άκραν * πολύ δέ μάλιότα οί δφεις * τά 
γάρ άκρα αυτών έότι λεπτά 9 ώόπερ τρίχες. r Έχει 
δέ καί ή φώκη έόχιόμένην τήν γλώτταν. Τήν 
δέ κοιλίαν δ δφις εχει οίον εντερον ενρυχωρέότε- 
ρον, δμοίαν τή του κυνός * είτα τό εντερον μα¬ 
κράν καί λεπτόν καί.μέχρι τον τέλους εν. 7 Επί 1 2 
