ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Γ. ζ. ιο5 
περί ττ}ν κοιλίαν * έτι δε τά τε εν τοις ώμοις όΰτα 
καί αί καλούμεναι ώμοπλάται, καϊ τά των 
βραχιόνων έχόμενα ? καί τούτων τά εν ταϊς 
χερΰί. ”Οΰα δ 3 έχει ΰκέλη πρόόίλια, καί εν τον- 
τοις τόν αυτόν εχει τρόπον . Κάτω δ\ ή περαί- 5 
νει, μετά τό ίΰχίον η κοτνληδών έότι καί τά 
των 6κ ελών η δ η όΰτα, τά τε εν τοις μηροΐς καί 
κνημαις , οι καλούνται κωληνες * ών τά ΰφνρά 
μέρος, καί τούτων τά καλού μένα πλήκτρα εν 
τοις έχονΰι ΰφνρόν * καί τούτοις ΰν.νεχη τά εν 
τοις ποΰίν. 'Όΰα μεν ονν των εναίμων καί πε¬ 
ζών ζωοτόκα έΰτίν 9 ού πολύ διαφέρει τά όΰτα, 
αλλά κατ αναλογίαν μάλλον ΰκληρότητι καί 
μαλακότητι καί μεγέ&ει. 3 'Ετι δε τά μεν έχει 
μυελόν, τά δ ’ ούκ έχει τών εν τω αύτώ ζώω ό- 
ΰτών. ’Ένια δε ζώα ουδέ έχειν αν δόζειεν ολως 6 
μυελόν εν τοις όότοΐς , οίον λέων, διά τό πάμ- 
παν έχειν μικρόν καί λεπτόν, καί εν όλίγοις' 
έχει δε καί εν τοις μηροΐς καί βραχίοΰι. Στε¬ 
ρεά δε πάντων μάλιΰτα ό λέων έχει τά όΰτέα * 
οντω γάρ έότι ακληρά , ώΰτε ΰνντριβομενών 
ώΰπερ εκ λί&ων εκλάμπειν πυρ. ”Εχει καί ό 
δελφίς όΰτα, άλΧ ούκ άκανϋαν. Τάδε τών άλ¬ 
λων ζώων τών εναίμων τά μεν μικρόν παραλ- 
λάιττει, οίον τά δρνίιλων τά δε τω άνάλογόν έ- 
ΰτιταύτά, οίον εν τοις ίχΟύΰι' τούτων γάρ τά 
