ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Γ. 2. 10,7 
καί ον γίνεται εν αύτοϊς ώοπερ εν τοΐς δοτοΐς 
μυελός’ εν δε τοΐς οελάχεΟι {ταύτα γάρ i Οτι χον- 
δράκαν&α) ενεοτιν αυτών εν τοΐς πλατιοί τό 
κατά τήν ράχιν άνάλογον τοΐς δοτοΐς χονδρώ- 
δες, εν οίς υπάρχει ύγρότης μυελώδης. Των ζω- 
οτοκούντων δε και πεζών περί τετά ώτα χόνδροι 
είοϊ και τούς μνκτήρας και περί ενια ακρωτή¬ 
ρια τών όΰτών. 
Κ Ε Φ. 
'Ετι δ Ί εΰτιν άλλα γένη μορίων ούτε τήν αυτήν 
’εχοντα φύοιν τοντοις ούτε πόρρω τούτων, οίον 
όνυχες τε καί όπλαϊ καίχηλαί καί κέρατα, καί 
παρά ταύτα ετι τό ρύγχος, οίον εχονοιν οί ορνι - 
ί)'ες’[εν οίς υπάρχει ταύτα τά μόρια τών ζώων.] 
Ταύτα μεν γάρ καί καμπτά καί ΟχιΟτά ’ δοτούν 
δούδενκαμπτόν ούδε Οχιΰτόν, αλλά ιλρανΟτόν. 
Καί τά χρώματα καί τών κεράτων καί τίον δνν - 
χων καί χηλής καί οπλής κατά τήν τον δέρματος 
καί τήν τών τριχών άκολον&εϊ χρόαν * τών μεν 
γάρ μελανοδερμάτων μελανα τά κέρατα, καί 
αίχηλαί καίαί όπλαϊ, δοαχηλάς εχει’ καί τών 
λευκών λευκά * μεταζύ δε τά τών άνά μεοον * εχει 
δε καί περί τούς όνυχας τόν αυτόν τρόπον. Οίδε 2 
δδύντες κατά τήν τών δοτών είοι φύοιν ’ διόπερ 
τών μελάνων άν&ρώπων, ώοπερΛίι)ιόπων καί τών 
τοιούτιον, οί μεν δδόντες λευκοί καί τά δοτά, οί 
