120 
ΑΡΙΣΤ0ΤΕΑ0ΤΣ 
χρώμα έρν&ρόν * τό δε χείρον ή φνόει η νοΰω 
μελάντερον. Καί οντε λίαν παχύ οντε λίαν 
λεπτόν τό βέλτιΰτον, εάν μή χείρον η διά φν- 
3 ϋιν η διά νόόον η. Καί εν μεν τω ζώο) θερμόν 
καί υγρόν αεί, έζιόν δ ’ έζω πηγννται πάντων, 
πλήν έλάφον καί προκός καί εϊ το άλλο τοιαν- 
την έχει την φνΰιν' τό δ’ άλλο αίμα πηγννται, 
εάν μή έζαιρεάώΰιν αί ίνες. Τάχιότα δε πήγνυ- 
ται τό τον ταύρον αίμα πάντων. °Έΰτι δε των 
έναίμων ταυ τα μεν πολναιμότερα , ά καί έν 
αντοΐς καί εζω ζωοτοκεΐ, έπειτα δε των εναί¬ 
μων τά ώοτοκονντα. Τά δ 5 εν εχοντα η φυθεί, 
η τω νγιαίνειν οντε πολύ λίαν έχει, ώΰπερ τά 
πεπωκότα πόμα πρόΰφατον, οντ ολίγον, ώΰπερ 
τά πίονα λίαν. Τά δέ πίονα καθαρόν μεν έχει, 
ολίγον δε τό αίμα * καί γίγνεται πιότερα γιγνό- 
μένα άναιμότερα' άναιμον γάρ τό πίον. Καί 
τό μεν πϊον άΰηπτον, τό δ 3 αίμα καί τά έναιμα 
ταχιοτα ΰήπεται, καί τούτων τά περί τά όΰτά* 
5 'Έχει δε λεπτότατον μεν αίμα καί καίλαροιτα- 
τον άνχλρωπος, παχντατον δε καί μελάντατον 
των ζωοτόκων ταύρος καί όνος. Καί έν τοΐς 
κάτω δέ μορίοις η έν τοΐς άνω παχντερον τό αί¬ 
μα γίγνεται καί μελάντερον. Σφύζει δέ τό αί¬ 
μα έν ταϊς φλεψίν έν άπαΰι πάντη άμα τοΐς 
ζώοις, καί έατί των υγρών ΧαίΤ άπαν τό ΰώμα 
