ι^8 ΑΡΙΣΤ. ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡ. ΤΟ Γ. ιζ, 
τί δε ον μ βάλλεται εις την γένεοιν καί όπως, εν 
άλλοις λεχ&ήοεται. Πλεΐοτον δε κατά τό οώ« 
μα άν&ρωπος προί'εταΐ. 3, Εθτι δε των μεν εχον* 
των τρίχας γλίοχρον, των δ 1 άλλων ζώων ονκ 
έχει γλιΟχρότητα' λενκόν δε πάντων * άλλ* C H - 
ρόδοτος διέψενοται γράψας τούς Λί&ίοπας προ - 
ΐεΟτλαι μέλαιναν γονήν. Τό δε οπέρμα εξέρ - 
χεται μεν λενκόν καί παχύ, αν ή νγιεινόν · 
ίλνραζε δ 1 έλθυν λεπτόν γίγνεται καί μέλαν εν 
δε τοΐς πάγοις ον πήγννται, αλλά γίγνεται πάμ - 
παν λεπτόν καί ύδατώδες καί τό χρώμα καί τό 
πάχος' ύπό δετόν &ερμον πήγννται καί παχύ - 
νεται. Καί δταν έξίη χρονίΰαν εν τή νοτερά , 
παχντερον εξέρχεται, ενίοτε δε ξηρόν καί οννε* 
ϋτραμμένον. Καί τό μέν γόνιμον εν τω νδατι 
χωρεϊ κάτω, τό δ 3 άγονον διαχεΐται. Ψενδές δ 1 
εΰτί καί δπερ Κτηΰίας γ έγραφε περί τής γονής 
των ελεφάντων . 
