ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ TQ Δ. α. ι·5ι 
καί at τενχλιδες καί οΐ τεϋι)οι δύο προβοϋκίδας 
μακράς, επ άκρων τραχύτητα εχούοας δικότυ- 
λον, αίς προοάγονταί τε καί λαμβάνονΰιν εις 
τό Οτόμα τη ν τροφήν ' καί δταν χειμών η, βα- 
λόμεναι προς τ ινα πέτραν ώόπερ άγκυραν άπο- 
Οαλεύουοι * τοΐς δ 3 ώόπερ πτερυγίοις, οίς εχουοι 
περί τό κύτος, νεουοιν * επί δε των π οδών at κο- 
τνληδόνες άπαοίν ειΟιν. Ο μεν ονν πολνπους 6 
καί ως ποοί καί ως χεροί χρηται ταϊς πλεκτά - 
ναις * προβάγεται δε ταϊς δυοί ταϊς νπερ τον οτό- 
ματος, τη δ 1 έοχάτη των πλεκτανών, η έότιν 6- 
ξυτάτη τε καί μόνη παράλευκος αυτών καί εξ, 
άκρου δικρόα .· (εότι δε αυτή επί τη ράχει * κα- 
λεϊται δε ράχις τό λεϊον, ον πρόΰω at κοτυληδό¬ 
νες είοί ') ταύτη δε τη πλεκτάνη χρηται εν ταϊς 
όχείαις. ΤΙρό τον κύτους δε ύπερ των πλεκτα¬ 
νών ύχουοι κοϊλον αυλόν, ω τήν χλάλατταν ά- 
φιαΟι, δεξάμενοι τω κύτει, όταν τι τω Οτόματι 
λαμβάνωβι. Μεταβάλλει δε τούτον ότε μεν εις 
τα δεξιά, ότε δε εις τά εύώνυμα * άφιάΰι δε καί 
τόν ιλολόν ταύτη . Νεϊ δε πλάγιος επί τήν κα- η 
λουμενην κεφαλήν, έκτείνων τούς πόδας * οντω 
δε νεοντι ου μ βαίνει προοραν μεν εις τό πρόοιλεν, 
επάνω γάρ είοιν οι όφιλαλμοί, τό δε Οτόμα εχει 
όπίοΟε. Τήν δε κεφαλήν, εως αν ζή, οκληράν 
’ίχει, καίλάπερ έμπεφνοημενην. . °Λπτεται δε καί 
I 2 
