ΠΕΡΙ ΖίΙίΙΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Δ. ατ. ι55 
αυτών ουδόν, αλλά τούτω χρηται αντί γλώττης. 
Μετά δε; τούτο έξω&εν μεν έΰτιν ίδειν το φαινό¬ 
μενο ν κύτος. ’Έΰτι αυτού η ΰάρξ ΰχιΰτή,ούκ 
εις εύ&ύ μέντοι, αλλά κύκλω * δέρμα δ 3 έχουΰι 
πάντα τά μαλάκια περί ταύτην. Μετά δε τό 
ΰτόμα έχουβιν οιΰοφάγον μακράν καί ΰτενόν’έ- 
χόμενον δε τούτον πρόλοβον μέγαν καί περι¬ 
φερή όρνιάώδη * τούτου δ° έχεται η κοιλία οίον 
ηνυΰτρρν * τό δε όχημα δμοιον τη εν τοϊς κήρυ- 
ξιν έλικι * από δε ταύτης άνω πάλιν φέρει πρός 
τό ΰτόμα έντερον λεπτόν * παχύτερον δ* εΰτίτού 
ατομάχου τό έντερον. Σπλάγχνον δ 3 ούδέν έχει 1 1 
των μαλακίων άλΧ ην καλού6 1 μύτιν καί 
επί ταύτη ύλολόν · τούτον δέ πλείΰτον αυτών καί 
μέγιϋτον η ΰηπία έχει. Άφίηΰι μεν ούν άπαν¬ 
τα, όταν φοβηϋη, μάλιΰτα δέ ή ΰηπία. Ή μεν 
ούν μύτις κεϊται υπό τό ότόμα, καί διά ταύτης 
τείνει ό ΰτόμαχος' η δέ τό έντερον άνατείνει, 
κάτω&εν ό ϋολός, καί τω αύτω ύμένι έχει περι¬ 
εχόμενο ν τόν άολόν τω έντέρω, κατ άφίηβι κα¬ 
τά ταύτόν τόν τε ϋολόν καί τό περίττωμα. *Ε-ι% 
χουβι δέ καί τριχώδη άττα έν τω βω μάτι. Τη 
μέν ούν ΰηπία καί τη τευάίδι καί τω τεύ&ω εν¬ 
τός έότι τά βτερεά έν τω πρανεΐ τού βώματος, ά 
καλούδι τό μέν ΰηπιον, τό δέ ξίφος, διαφέρει 
δέ · τό μέν γάρ ΰηπιον ίΰχυρόν καί πλατύ έΰτι, 
