ΠΕΡΙ ΖίΙίλΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Δ. β. i 55 
ούροπύγιον ό ξύτερον. , ? 'Εϋτι δε γένη πλείοτ πο-ΐ5 
λυπόδων * εν μεν rd' μάλιότ επιπολάζον καί με- 
γιΰτον αυτών είέί δεπολύ με ιξούς οί πρόβγει- 
οι των πελάγιων. ”Ετι δε άλλοι μικροί, ποικί¬ 
λοι, οί ούκ εΰ&ίονταί' άλλα τε δύο, η τε καλού¬ 
μενη ελεδώνη, μήκει τε διαφερουΰα τω των πο- 
δών και τω μονοκδτνλον είναι μόνον των μα¬ 
λακίων' τα γάρ αλλα πάντα δ ικστυλά εΰτΐ'καί 
ην καλού6ιν οί μεν βολίταιναν, οί 8* δζολιν 
°Έτι δε άλλοι δύο εν όότρείοις, δ τε καλού μένος ι6 
υπό τινων ναυτίλος, [καί ναυτικός ] ύπ εν ίων 
δε ώόν πολύποδος' το δ 5 δΰτρακον αυτού εότιν 
οίον κτείς κοίλος καί ον συμφυής. Ούτος νε- 
μεται πολλάκις παρά την γην, είτΤ υπό των 
κλνμάτων εκκλύζεται εις τό ξηρόν, καί περι- 
πεοόντος τού όΰτρεου άλίοκεται καί εν τη γη ά- 
ποΌ'νήύκει. Είόί δε αυτοί μικροί, τω είδει δε 
δμοιοι ταΐς βολιταίναις. Καί άλλος εν όΰτρά- 
κω οίον κοχλίας , δς ούκ εξερχεται εκ τον ο¬ 
στράκου, άλΧ ενεΰτιν ώόπερ ό κοχλίας*, καί εξω 
ενίοτε προτείνει τάς πλεκτά να ς. ΙΙερί μεν ούν 
των μαλακίων εϊρηται. 
Κ Ε Φ. β. 
Των δε μαλακόΟτράκων εν μεν εότι τό γένος , 
τό των καράβων' καί τούτω παραπλή ΰιον έτε¬ 
ρον τό των καλόν μενών αστακών. Οντοι δε 
