ΠΕΡΙ ΖΏΩΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Δ. S. ι4γ 
μάλλον, τά δέ ήττον · εκ μέΰου δε τούτου η 
κεφαλή καί κεράτια δύο . Ταυ τα δ 1 εν μεν τοίς 
μείζοΰι μεγάλα, εν δε τοίς έλάττοΰι πάμπαν 
μικρά έβτιν. Ή δε κεφαλή εξέρχεται πάΰι τον 
αυτόν τρόπον' και όταν φοβη&ή, ΰυΰπάται πά¬ 
λιν εις τό εντός. 'Εχει δε ΰτόμα και όδόντας 
ένια , οίον 6 κοχλίας οξείς καί μικρούς και λε¬ 
πτούς. 3, Εχουθι δέ και προβοακίδας, ωΰπερ καί 8 
αί μυϊαι' τούτο δ 1 εΰτί γλωττοειδές. ’Έχουΰι 
δέ και οί κήρυκες τούτο καί αί πορφύραι ότι- 
φρόν , καί, ωΰπερ οί μύωπες καί οί οίΰτροι, (αί) 
τά δέρματα διατρυπώΰι των τετραπόδων ’ έτι 
τήν ίοχύν τούτ εΰτί ΰφοδρότερον * των γάρ δε - 
λεάτων τά όΰτρακα διατρυπώΰι. Τού δέ ΰτό- 
ματος εχεταί εύχλύς καί ή κοιλία' όμοια δ 3 έΰτίν 
ή κοιλία προλάβω όρνι&ος των κόχλων. Κάτω 
δ 3 έχει δύο λευκά ΰτιφρά, όμοια μαΰτοϊς, οία 
εγγίγνεται καί εν ταΐς ΰηπίαις, πλήν ΰτιφρά 
ταύτα μάλλον. 3 Από δέ τής κοιλίας ΰτόμαχος Q 
απλούς μακρός μέχρι τής μήκώνος , ή εΰτιν εν 
τω πυ&μένι. Ταύτα μέν ούν έΰτι δήλα, καί 
επί των πορφυρών καί τών κηρύκων εΰτιν έν 
τή ελίκτ) τού όΰτράκου. Τού δέ ΰτομάχου τό 
έχόμενόν έατιν έντερον ΰυνεχές δέ ο τε ΰτόμα¬ 
χος καί τό έντερον, καί άπαν απλούV μέχρι τής 
εξόδου. Ή δ 3 αρχή τού εντέρου περί τήν ελίκην 
Κ 2 
