j 48 ΑΡΙΣΤΟΤΕΑΟΤΣ 
τής μη κώνος, καί ταυτη έΰτίν εύρύτερον, ’Έϋτι 
γάρ ή μηκών οίονεί περίττωμα πάβι τοϊς όοτρα- 
κηροΐς έπιτοπολυ \αύτής\' είτα έπικάμψαν άνω 
φέρεται πάλιν πρός τό ΰαρκώδες. Και η τελευ¬ 
τή τον έντερου παρά την κεφαλήν έΰτιν, ή 
άφίηΟι τό περίττωμα, πάϋιν ομοίως και τοϊς 
υτρομβώδεαι και τοϊς χερααίοις καί τοϊς βα- 
ιο λαττίοις. ΙΙαρύφανται δ 5 από τής κοιλίας τω 
οτομάχιρ έν τοϊς μεγάλοις κδχλοις ουνεχόμενος 
νμενίορ μακρύς πόρος καί λευκός, όμοιος την 
χρόαν τοϊς άνω μαβτοειδ&ΰιν' έχει δέ έντομάς, 
ωΰπερ τό έν τω καρά βω ώόν' πλήν την χρόαν 
τό μεν λευκόν, έκείνο δέ έρυβρόν. Έχει δέ ου¬ 
δέ μίαν έξοδον τούτο ουδέ πόρον, άλΧ έν ύμένι 
έΰτί λεπτιο, κοιλότητα έχον έν αυτω ατενην. 
*κίπό δέ του έντερου κάτω παρατείνει μέλανα 
καί τραχέα ουνεχή, οία καί έν ταϊς χελώναις, 
1 1 πλήν ήττον μέλανα. Έχουϋι δέ καί οι βαλάτ- 
τιοι κύχλοι ταϋτα καί τά λευκά, πλήν έλάττω 
οι έλάττους. Τά δέ μονόθυρα καί δίβυρα τή 
μέν ομοίως έχει τούτοις, τη δ 3 έτέρως · κεφαλήν 
μέν γάρ καί κεράτια καί ΰτόμα έχουοι καί τό 
γλωττοειδές, άλΧ έν μέν τοϊς έλάττοΰι διά μι¬ 
κρότητα αυτών άδηλα * τά δέ καί έν τεβνεώϋιν 
ή μή κινουμένοις ου δ ή λα. Την δέ μήκωνα 
πάντα έχει, άλΧ οΰκ έν τω αυτω, ουδέ ΪΟην, 
