ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Δ. δ. i4g 
ου δ* ομοίως φανεράν ' άλΧ at μεν λεπάδες κάτω 
εν τω βάΰει , τά δε δίΰυρα εν τω γιγγλυμώδει. 
Καί τά τριχώδη πάΰιν υπάρχει, κύκλω τούτοις ? 12 
οίον και τοίς κτεΰι , και τό λεγόμενον ωόν τοίς 
έχουΰιν, όταν έχωΰιν, εν τω έπι ιλάτερα κύκλω 
της περιφέρειας έΰτιν, ωΰπερ και τό λευκόν τοίς 
κόχλοις * και γάρ έκείνοις τούτο δμοιον ύπάρ* 
χει. ζ Αλλά πάντα τά τοιαύτα μόρια, ωΰπερ εϊ* 
ρηται, εν μεν τοίς μεγάλοις δηλά έΰτιν, εν δε 
τοίς μικροίς η ούϋέν η μόλις' διό μάλιΰτα εν 
τοίς μεγάλοις κτεΰι φανερά έΰτιν' ούτοι (Γ είΰϊν 
οι την έτέραν ίλνρίδα πλατείαν έχοντες, οίον 
επίθεμα. Ή δε τού περιττώματος έξοδος τοίς 1 5 
μεν άλλοις εκ πλαγίου εΰτιν * εΰτι γάρ, προς ώ 
πορεύεται έξω. Ή γάρ μηκών > ωΰπερ είρηται, 
περίττωμά εΰτιν άπαΰιν εν ύμενι * τό δε καλού* 
μενον ωόν ούκ έχει πόρον εν ούδενι , άλΤί αυ¬ 
τής της ΰαρκός επανοιδεί\ ”Εΰτι δε ούκ επι ταυ¬ 
τό τω έντερο ), αλλά τό μεν ώόν έν τοίς δεξιοίς , 
τό §* έντερον έν τοίς άριΰτεροίς. Τοίς μέν ούν 
άλλοις τοιαύτη έξοδος της περιττώΰεως' τη δ\ 
άγρια λεπάδι, ην τινες καλούΰι Φαλάττιον ούς, 
υποκάτω τού όΰτράκον η περίττωΰις έξέρχεται * 
τετρνπηται γάρ τό όΰτράκον. Φανερά δε και η 
κοιλία μετά τό ΰτόμα ούΰα έν ναύτη καί τά 
ωοειδή. Γιάντα δε ταύτα τίνα τρόπον τη ύλεΰει 
