ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Δ. ε. 155 
ΰτόματος πλείω, καί πρός μεν τόν έξω πόρον 
ΰυνάπτοντα, πρός έαυτά δε άΰύναπτα · τούτοις 
δε ώϋπερ διειλημμένος έΰτί. Κινούνται δε μά- 
λιΰτα και πλειΰτάκις οι εδώδιμοι αυτών, και 
ΰημεΐον δε · άει γάρ τι έχουΰιν επί ταΐς άκάν- 
&αις. 3 Εχουΰι μεν ούν άπαντες ώά, άλΧ ένιοι 4 
πάμπαν μικρά καί οϋκ εδώδιμα. Συμβαίνει 
δε την μεν λεγομένην κεφαλήν καί τό ΰτόμα 
τόν έχινον κάτω έχειν fj δ 1 άφίηΰι τό περίττω¬ 
μα, άνω. Ταύτόν δε τούτο ΰυμβέβηκε τοΐς τε 
ΰτρομβώδεΰι πάΰι καί ταΐς λεπάΰιν * ή γάρ νο¬ 
μή εκ των κάτω&εν * ώΰτε τό μεν ΰτόμα πρός 
τή νομή, τό δε περίττωμα άνω πρός τοΐς πρανε- 
ΰι του όΰτράκου. 5 'Έχει δε ό εχΐνος όδόντας πεν- 5 
τε κοίλους ενδοτλεν * εν μεθώ δε τούτων όώμα 
ΰαρκώδες αντί γλώττης * τούτου δ 5 εχεται ό ΰτό- 
μαχος, είτα ή κοιλία, εις πεντε μέρη διηρημενη, 
πλήρης περιττώματος. Συνεχουοι δε πάντες όί 
κόλποι αυτής εις εν πρός τήν εξοδον τής περιτ¬ 
τοί 6 εως, ή τετρύπηται τό όΰτρακον. Ύπό δε τήν 
κοιλίαν εν άλλω ύμενι τά καλούμενα ώά έΰτιν, 
ίΰα τόν άριιλμόν όντα εν άπαΰι * πεντε γάρ εΰτι 
τω πλή&ει καί περιττά. 'Άνω δε τά μελανα από 6 
τής αρχής των όδόντων ήρτηται, ά εΰτι πικρά 
καί ούκ εδώδιμα. Έν πολλοΐς δε των ζώων τό 
τοιοϋτόν έΰτιν ή τό άνάλογον * καί γάρ εν ταΐς 
