ΠΕΡΙ ΖΩΩΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Δ. ς. 1 55 
πέφυκε δε τούτο κατά δύο τόπους τω υμένι καί 
τω δέρματι εκ πλαγίου, καί ή προΰπέφυκε, ταυ- 
rrj έΰτί ΰτενώτερον έφ* εκάτερα, οίς τείνει, πρός 
τούς πόρους τούς έξω διά του όΰτράκου φέρον- 
τας, ή άφίηΰι κάϊ δέχεται την τροφήν και τό 
υγρόν * ώΰανεί τό μεν ότόμα εϊη, τό δε τή πε- 
ριττώΰει έξοδος * καί έότιν αυτών τό μέν παχύ¬ 
τερο ν, τό δέ λεπτότερον . ’Έόω δέ κοίλον έφ 5 
εκάτερα, καί διείργει μέΰον τι ΰυνεχές * εν βα¬ 
τ έρορ δέ των κοίλων ή ύγρότης έγγίγνεται * άλλο 
δέ ούδέν έχει μόριον ούτε οργανικόν ούτε αίΰ&η- 
τήριον ούτε, ώΰπερ έλέχ&η πρότερον εν τοίς 
άλλοι ς, τό περιττοίματικόν' χρώμα δέ τον τη- 
ίλύου έότί τό μέν ωχρόν, τό δ' ερυθρόν. ’Εότι δέ 4 
καί τό τών άκαληφών γένος ίδιον * προόπέφυκε 
δέ ταΐς πέτραις, ώΰπερ ένια τών όΰτρακοδέρμων * 
απολύεται <5’ ενίοτε. Ούκ έχει δέ οΰτρακον, 
αλλά ΰαρκώδες τό ΰώμα παν έότιν αυτού * ai- 
όθάνεται δέ καί ΰυναρπάζει προΰφερομένης τής 
χειρός * καί προόέχεται, κα&άπερ ό πολύπους 
ταΐς πλεκτάναις, ούτως ώΰτε την βάρκα έπανοι- 
δεϊν. 3 Εχει δέ τό ότόμα εν μέΰω, καί ζή §* από 
τής πέτρας ώΰπερ άπ όΰτρέον * καί άν τι προΰπέ- 
ό]] τών μικρών ίχ&νδίων, άντέχεται ώΰπερ τής 
χειρός * ούτω καν τι προΰπέΰΐγ αυτή εδώδιμον, 
κατεΰ&ίει. Καί απολύεται δέ γένος τι αυτών. 
