i(5S 
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΤΣ 
τής φωνής εότι τη γλώττη διάρ&ρωόις. Τά μέν 
ονν φωνήεντα ή φωνή καί δ λάρνγξ άφίηόι, τά 
δ' άφωνα ή γλώττα και τά χείλη * εξ ών ή διά¬ 
λεκτός εότι * διό δΰα γλώτταν μη έχει ή μη άπο- 
λελνμένην, ον διαλέγεται. Ψοφεϊν δ' εότι και 
2 άλλοις μορίοις. Τά μεν ούν έντομα ο ντε φωνεϊ 
ούτε διαλέγεται, ψοφει δε τω έόω πνεύμάτι, ον 
τω ιλνραζε' ονδεν γάρ άναπνεί αυτών, αλλά τά 
μεν βομβεΐν, οίον μελιττα καί τά πτηνά αντών, 
τά δε άδειν λέγεται, οίον οι τέττιγες. Πάντα δέ 
ταύτα ψοφει τω ύμένιτω υπό τό ύπόζωμα, δόων 
διήρηται, οίον των τεττίγων τι γένος τή τρίψει 
τον πνεύματος. Καί αί μνϊαι δέ καί μέλιτται 
καί τάλλα πάντα τή πτήΰει αϊροντα καί όνοτελ- 
λοντα * ό γάρ ψόφος τρίψις τον έόω πνεύματός 
εότιν. Λί δ 5 ακρίδες τοίς πηδάλιοις τρίβονβαι 
ποιοϋόι τόν ψόφον. Ούτε δέ των μαλακίων ον- 
δέν ούτε φίλέγγεται ούτε ψοφει ονδένα φνόικδν 
5 ψόφον, ουδέ των μαλακοότράκων. Οί δέ ίχ&ύες 
άφωνοι μέν είόιν * ούτε γάρ πνεύμονά ούτε αρ¬ 
τηρίαν καί φάρνγγα έχονΰι ’ ψόφονς δέ τινας 
άφιάόι καί τριγμούς, ονς λέγονόι φωνεΐν, οίον 
λύρα καί χρόμις· οντοι γάρ άφιάόιν ώόπερ 
γρνλλιόμόν καί 6 κάπρος ό εν τωίΑχελωω, ετι 
δέ χαλκεύς καί κόκκνξ' δ μέν γάρ ψοφει οίον 
όνριγμδν, δ δέ παραπλήβιον τω κόκκυγι ψόφον * 
