ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Δ. ϋ. τηι 
ομοίως τά άρρενα τοίς &ή λεΰιν, οίον καί 7^ 
αηδών άδει καί ό άρρην καί η ζήλεια' πλήν ή 
{λήλεια παύεται, όταν έηωάζή καί τά νεόττια 
έχη. 3 Ένίων δε τά άρρενα μάλλον, οίον άλε- 
κτρνόνες καί δρτνγες, αί δε &ήλειαι ονκ άδονΰι. 
Τά δε ζωοτδκα καί τά τετράποδα ζώα άλλο άλ¬ 
λην άφίηΰι φωνήν, διάλεκτον δε ονδεν έχει, άλΧ 
ϊδιον τούτο τον άν&ρώπον εΰτίν. "Οόα μεν γάρ 
διάλεκτον έχει, καί φωνήν έχει 4 δΰα δε φωνήν, 
ον πάντα καί διάλεκτον. 'Όβοι δε κωφοί γί- 8 
γνονται έκ γενετής, πάντες καί εννεοί γίγνον- 
ται % φωνήν μεν ούν άφίηϋι, διάλεκτον δε ου¬ 
δέ μίαν. Τά δε παιδία ώΰπερ καί των άλλων 
μορίων ονκ εγκρατή εΰτιν, ούτως ουδέ τής γλώτ- 
της τό πρώτον, καί έοτιν ατελή, καί απολύεται 
οψιαίτερον * ώΰτε ψελλίζονΰι καί τρανλίζονοι 
τά πολλά. Αιαφερονβι δε καί αί φωναί κατά 
τόπονς καί αί διάλεκτοι. Ή μεν ονν φωνή όζν- 9 
τητι καί βαρντητι μάλιότα έπίδηλος, τό δε εί¬ 
δος ονδεν διαφέρει των αυτών γενών · ή 5’ εν 
τοίς άρχλροις, ήν άν τις ώΰπερ διάλεκτον εϊπειεν, 
καί των άλλων ζώων διαφέρει καί των εν ταυ- 
τώ γένει ζώων κατά τόπους · οϊον τό των περδί¬ 
κων γένος * οί μέν γάρ κακαβίζουόιν, οι δε τρί- 
ζονΰι. Καί τών μικρών ορνιχλίων ένια ον τήν 
αυτήν άφίηΰι φωνήν εν τώ αδειν τοίς γεννήοα- 
