172 
ΑΓΧΣΤΟΤΕΛΟΤΣ 
βιν, αν άπότροφα γίνωνται καί άλλων άκούϋω- 
6ιν ορνίθων άδόντων. °Ήδη δ* ώπται καί αηδών 
νεοττόν προδιδάόκονόα, ως ονχ όμοιας φνοει 
της διαλέκτου ουβης καί της φωνής, άλενδε¬ 
χόμενον πλάττεόθαι. Και οι άνθρωποι φωνήν 
μέν τήν αυτήν άφιάΰι, διάλεκτον δε ον την αυ¬ 
τήν. Ό δ 1 ελέφας φωνεί μεν αν εν τον μνκτηρος 
αντω τω ύτόματι πνευματώδες, ώΰπερ όταν άν¬ 
θρωπος έκπνέη και αίάζη, μετά δε τον μυκτη- 
ρος δμοιον ΰάλπιγγι τετραχνβμένη. 
Κ Ε Φ. ι. 
Περί δε νπνον και έγρηγύροεως των ζώων, 
ότι μεν, δβα πεζά και έναιμα των ζώων, πάντα 
καθευδει και έγρηγορεϊ, φανερόν ποιούοι κατά 
τη ν αϊβθηβιν. Πάντα γάρ δΰα έχει βλεφαρίδας, 
μνοντα ποιείται τόν νπνον. Έτι δ 1 εννπνιάζειν 
φαίνονται ού μόνον άνθρωποι, αλλά καί ϊπποι 
και κννες καί βοές, έτι δε πρόβατα καί αίγες 
καί παν το των ζωοτόκων καί τετραπόδων γέ¬ 
νος. /: i ήλον 6 1 δέ οί κννες τω νλαγμω. Περί δέ 
των ώοτοκονντων τοντο μεν άδηλον * ότι δέ κα- 
θενδονΰι, φανερόν. 'Ομοίως δέ καί τά ένυδρα, 
οίον οι τε ιχθύες καί τά μαλάκια καί τά μα- 
λακοότρακα κάραβοί τε καί τά τοιαντα. Βρα- 
χύνπνα μέν ονν έΰτιν άπαντα τά τοιαντα, φαί¬ 
νεται δέ καθενδοντα * ΰημείον δέ κατά μέν τά 
