ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ε. α. ι8ι 
Τά δε ιλήλεα μεν εΰτιν, άρρενα δ' ονκεπ' εξ 
ών γίγνεται ώΰπερ εν τοϊς δρνιΰι τά νπηνεμια. 
Τα μεν ονν των όρνί&ων αγονα πάντα είΰϊ ταυ - 4 
τα, (μέχρι γάρ τον ώον γεννηΰιν δύναται η 
φύΰις αυτών επιτελεϊν,) εάν μη τις αντοις ΰνμ- 
βη τρόπος άλλος της κοινωνίας προς τούς άρ - 
ρενας αυτών' περί ών άκριβεΰτερον εΰται δη- 
λον εν τοϊς νΰτερον. Των δε ίχ&ύων ενίοις, 
δταν αυτόματα γεννήΰωΰιν ώά, ύν μ βαίνει εκ 
τον των καί ζώα γίγνεΰϋ αι, πλήν των μεν κα&* 
αντά, τών δε ονκ άνεν άρρενος' ον δε τρόπον 
και περί τούτων εν τοϊς εχομενοις εΰται φανε¬ 
ρόν. Σχεδόν γάρ παραπληΰια ΰνμ βαίνει και 
επί τών όρνί&ων. c Όΰα δε από τον αυτομάτου 5 
γίγνεται εν τοϊς ζώοις η εν γη η iv φντοϊς η εν 
τοϊς τούτων μορίοις, εχονΰι δε τό άρρεν και 
&ηλν, εκ τούτων ΰυνδυαζο μενών γίγνεται μεν 
τι, ον ταντό δ 1 εξ ον&ενός, άλλ* άτελες, οίον εκ 
τε τών φ&ειρών οχευο μενών αί καλούμεναι κό¬ 
νιδες, και εκ τών μινών και εκ τών ψυχών ΰκώ- 
ληκες ωοειδείς' εξ ών ο ντε τά γεννηΰαντα γί- 
γνεται ο ντε άλλο ον&εν ζώον, αλλά τά τοιαύτα 
μόνον. Πρώτον μεν ονν περί της οχείας λε« 
κτεον, οΰα οχεύεται' είτα μετά ταντα περί τών 
άλλων, και εφεξής τά τε καίΤ εκαΰτον και τά 
κοινή ΰν μ βαίνοντα περί αυτών , 
