ΠΕΡΙ ΖΩΩΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ε. &. ι 9 5 
περιεχόμενοι, &νννος, πηλαμύς, κεϋτρεΰς, χαλ- 
κίδες, κολίαι, χρόμις, ψηττα καϊ τά τοιαύτα, 
πλην δ λάβραξ: οντ'ος δε δϊς τούτων μόνος · 
γίγνεται δε αντω δ τόκος δ νϋτερος άθ&ενεθτε- 
ρος. Καϊ δ τριχιάς δε καϊ τά πετραϊά δίς * ή δε 
τρίγλη μόνη τρις * τεκμαίρονται δε εκ του γό¬ 
νου' τρις γάρ φαίνεται δ γόνος περί τινας τό¬ 
πους. Ό δε ϋκορπίος τίκτει δίς * τίκτει δε και 2 
δ ΰάργος δϊς, εαρος και μετοπώρου. Ή δε θάλ¬ 
πη μετοπώρου άπαξ * ή δε &υννϊς άπαξ τίκτει, 
αλλά διά τό τά μεν πρωία, τά §* δψια ποιείΰάαι, 
δϊς δοκεί τίκτειν * εΰτι δε ό μεν πρώτος τόκος 
περί τόν Ποόειδεώνα από τροπών ?t δ δ 3 ύΰτερος 
του εαρος. διαφέρει δε ό άύννος δ άρρην του 
άήλεος, οτι η μεν.εχει, δ δ* ούκ εχει υπό τη 
γαΰτρϊ πτερύγων , δ καλού6ιν άφαρέα. ' 
(Vulgo C. ίο.) 
Των δε ΰελαχών η ρίνη μόνη τίκτει δίς * τί~ 5 
κτει γάρ και άρχομενού τού φάινοπώρου καϊ 
περί Πλειάδας δύύιν. Ενημερεϊ δ 1 εν τώ φάινο- 
πώρω μάλλον. Ό δε εις τόκος γίγνεται περί επτά 
η οκτώ . Λοκούθι δ’ ενιοι των γαλεών, οίον ο 
άότερίας ? δϊς τού μηνάς τίκτειν * τούτο δε βυμ- 
βαίνει, οτι ούχ άμα πάντα λαμβάνει τελείωΰιν 
τά ώά. ’Ένια δε τίκτει πάδαν ώραν, οίον ή ύμν- 4 
ραινα * τίκτει δε αν τη ώά πολλά, καϊ εκ μικρού 
Ν 
