ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΤΣ 
198 
τα έΰτί' δεύτερον δε η οίνάς * αύτη δε μικρέ, 
μείζων έΰτί της περιΰτεράς · έλάχιϋτον δε των 
το ιόντων ή τρύγων. Τίκτουόι δε αί περιΰτεραί 
πάοαν ώραν καί έκτρέφουόιν, εάν τόπον έχω- 
όιν άλεεινόν καί τα επιτήδεια * εί δε μη , τού 
βέρους μόνον. Τά δε έκγονα βέλτιότα τον έα- 
ρος καί τού φθινοπώρου, τά δε τού θέρους καί 
έν ταΐς θερμημερίαις χείριότα. 
Κ Ε_ Φ. ιβ. (άλλους ιδ.) 
Αιαφέρουβι δε και κατά την ηλικίαν τά ζώα 
πρός την οχείαν. Πρώτον μεν ούν ούχ άμα 
τοις πολλοΐς άρχεταί τε τό Οπέρμα έκκρίνεόθαι 
καί γεννάν δύναται, άλΧ νβτερον * τό γάρ τών 
νέων εν πάόι τοις ζώοις τό μεν πρώτον άγονον 
γονίμων δέ όντων, άβθενέβτερα και έλάττω τά 
έκγονα . Τούτο δέ μάλιβτα δήλον επί τε τών 
ανθρώπων και τών ζωοτόκων τετραπόδων καί 
επί τών ορνίθων * τών μεν γάρ τά έκγονα έλάτ¬ 
τω, τών δέ τά ώά. Αι δέ ήλικίαι τοις όχεύου- 
ϋιν αύτοΐς μέν πρός αύτοΐς τοις γένεβι τοις 
πλείότοις όχεδόν κατά τόν αύτόν γίγνονταιχρό¬ 
νον, εάν μή τι προτερή [^] διά τι τερατώδες 
2 πράγμα, ή διά βλάβην τής φύΰεως. Τοις μέν 
ούν άνθρώποις έπιϋημαίνει κατά τε τήν τής 
φωνής μετάβολήν, καί τών αιδοίων ού μόνον 
μεγέθει, αλλά καί εϊδει, καί επί τών μαοτών 
