ΠΕΡΙ ΖΧ2Χ2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ε. ιβ. 199 
ώΰαντως, μάλιΰτα δε rfj τριχώβει τής ήβης. 
'Λρχεται δε φερειν τό όπέρμα πζρΐ τά δίς ζπτά 
’ζτη' γεννητικός δζ περί τά τρϊς ζπτά. Τοΐς δ* 
άλλοις ζώοις ήβη μζν ον γίγνεται * τά μζν γάρ 
ολως ονκ έχει τρίχας , τά δ* ονκ έχει έν τοΐς 
νπτίοις, ή έλάττονς των εν τοΐς πρανέύιν. Ή δζ 
φωνή μεταβάλλονΰα ενίοις ένδηλός έότι' τοΐς 
δ* έτερα τον ύώματος μόρια επιοημαίνει τήν 
αρχήν τον ΰπερμα ζχειν καί τύν τό γόνιμον 
ήδη. Τήν δζ φωνήν δλως ζχει τό θήλν §ν τοΐς 5 
πλείατοις όξντζραν, καί τά νεώτζρα των πρεΰβν- 
τερών * επεί καί οί ζλαφοι οΐ άρρενεξ των θψ 
λειών φθέγγονται βαρντερον. Φθέγγονται δε 
οί μεν άρρενες, όταν ή ώρα τής οχείας ή, αί δε 
θήλειαι, όταν φοβηθώ6ιν. 'Έότι δζ ή μζν τής 
θηλείας φωνή βραχεία , ή δζ τον άρρενος έχει 
μήκος. Καί τών κννών γηραΰκόντων γίγνε- 
ται βαρντερα φωνή. Καί τών ίππων δζ διαφε - 
ρονΰιν αί φωναί * ενθνς γάρ γενόμεναι άφιάόι 
φωνήν λεπτήν καί μικράν αί θήλειαι 9 οί δ* άρ¬ 
ρενες μικράν μζν , μείζω μεντοι γε καί βαρν- 
τεραν τής θηλείας 9 τού δζ χρόνον προϊόντος 
μείζονα 9 διετής δ Ί έπειδάν γενηται, καί τής 
οχείας άρξηται, φωνήν άφίηΰΐ μεν ο άρρην με - 
γάλην καί βαρεΐαν > ή δε θή λεία μείζω καί λα μ- 
προτέραν ή τέως , άχρι ετών εϊκοΰιν ώς έπιτο - 
