ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΤΣ 
2θΰ 
τω Ευ ρίποι καί περί την Καρίαν * καί αί μεν εν 
τοΐς κόλποις μεγάλοι καί τραχεΐαι ' καί τό αν - 
θος αυτών αί μεν πλεΐόται μελαν εχουαιν, ενιαι 
8* ερυθρόν καί μικρόν . Γίγνονται <Γ ενιαι των 
μεγάλων καί μναΐαι' αί 8* εν τοΐς αίγιαλοϊς 
καί περί τάς άκτάς τό μεν μεγεθος γίγνονται 
μικραί, τό δ 3 άνι9ος ερυθρόν εχουόιν . Έτι δ 1 
sV μεν τοΐς προόβορείοις μελαιναι, εν δε τοΐς 
4 νοτίοις ερυθροί, ως επί τό πλεΐΰτον είπεΐν. Ιάλί- 
ΰκονται δε του εαρος, όταν κηριάζωόιν' υπό 
κυνα δ 3 ούχ άλίόκονταί' ου γάρ νεμονται, άλ - 
λά κρύπτου6ιν εαυτάς καί φωλεύουόι. Τό δ 3 
άνθος εχουόιν άνά μεόον της μήκώνος καί τού 
τραχήλου * τούτων δ* εότίν ή όύμφυόις πυκνή, 
τό χρώμα δ ’ ίδεΐν ώϋπερ ύμή ν λευκός, ον άφαι - 
ρούόι · θλιβό μένος δε βάπτει καί ανθίζει την 
χεΐρα. Αιατείνει δ 1 αυτής οίον φλεψ ' τούτο δε 
δοκεΐ είναι τό άνθος' ή 8* άλλη φύόις οίον ότυ- 
πτηρίας. α Οταν δε κηριάζωόιν αί πορφυροί, 
5 τότε χείριότον εχουόι τό άνθος. Τάς μεν ούν 
μικράς μετά τών όότράκων κόπτουόιν ' ου γάρ 
ράδιον άφελεΐν' τών δε μειζόνων περιελόντες 
τό όότρακον άφαιρούόι τό άνθος · διό καί χω - 
ρίζεται ό τράχηλος καί ή μηκών * μεταζύ γάρ 
τούτων τό άνθος επάνω τής καλούμενης κοι¬ 
λίας' άφαιρεθεντος τοίνυν ανάγκη διηρήόθαι. 
