ΠΕΡΙ ΖΏΩΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΕ.^. 2ο 7 
Σπουδάζονόι δε ζώόας κόπτειν * εάν γάρ [πριν 
κόπτειν] πρότερον άποχλάνη, ύυνεξεμεΐ τό άν· 
ΰος' διό και φνλάττονόιν εν τοΐς κύρτοις, εάν 
άϋροίβωόιν και ον βχολάβωβιν. Οι μεν ούν 6 
αρχαίοι πρός τοις δελεαΰιν ον καβίεβαν ουδέ 
προόήπτον τούς κύρτονς* ώΰτε ΰνμβαίνειν άνε- 
ΰπαόμενην η δη πολλάκις άποπίπτειν * οι δε νυν 
προΰάπτουόιν, όπως, εάν άποπεΰη, μη άπολ- 
λύηται. ΜάλιΟτα δε άποπίπτει , εάν πλήρης fj * 
κενής δ ? οϋΰης, και άποΰπάΰβαι χαλεπόν. Ταΰ- 
τα μεν ούν τά όνμβαίνοντα ίδια περί τάς πορ¬ 
φύρας εΰτί. Τόν αυτόν δε τρόπον γίγνονται 
ταϊς πορφύραις και οί κήρυκες, και την αυτήν 
ώραν. Εχονίΐι δ£ [και] τά επικαλύμματα κατά η 
ταντά άμφότερα, και τά άλλα ότρομβώδη εκ 
γενετής πάντα * νεμονται εξείροντα την κα¬ 
λόνμενην γλώτταν υπό τό κάλυμμα * τό δε με- 
γειλος τής γλώττης εχει ή πορφύρα μεϊζον δα¬ 
κτύλου, ώ νεμεται και διατρυπά τά κογχύλια 
και τό αυτής όΰτρακον. ’Έϋτι δε ή πορφύρα καί 
ό κήρνξ άμφότερα μακρόβια * ζή γάρ ή πορ¬ 
φύρα περί δ τη ε§., καί κα%Ε εκαΰτον ενιαυτόν 
φανερά εϋτιν ή αν'ξηύις τοις διαότήμαύι τοις εν 
τω όΰτράκψ τής ελικος. Κηριάζονΰι δε και οί 8 
μνες * τά δε λιμνόΰτρεα καλούμενα, δπου άν 
βόρβορος ή, εντανβα αννίΰταται πρώτον αντίο ν 
