21 Ο 
ΑΡίΣΤΟΤΕΑΟΤΣ 
Κ Ε Φ. ιδ. (άλλοες ιςί) 
Τόν αυτόν δε τρόπον γίγνονταε τοΐς όβτρα - 
κοδέρμοες καί τά μη έχοντα όβτρακα, οίον αϊ 
τε κνίδαε καί οί βπόγγοε εν ταϊς βήραγξε των 
πετρών. Έβτι δέ τών κνιδών δυο γένη' αί μεν 
γάρ εν τοΐς κοίλο ες ούκ απολύονταε εκ των πε¬ 
τρών, αί δ 1 επί λείοις καί πλαταμώδεβιν άπο- 
λυόμεναι μεταχωρούβε. [Καί αί λεπάδες δε 
απολύονταε καί μεταχωρούΟε.~\ Τών δέ βπόγ- 
γων εν ταϊς ιλαλάμαις γίγνονταε πιννοφύλακες' 
επεβτε δε οίον άράχνεον επί τών θαλαμών, ο 
διοίγοντες καί βυνάγοντες ιληρεύουβε τά ίχίλύ- 
δεα τά μεκρά' πρός μεν τό είύελϋεϊν, διοίγον- 
2 τες αυτά, όταν δ 3 είβέλίλη, βυνάγοντες. ’Έβτι δε 
τών βπόγγων τρία γένη · ό μεν μανός, δ δε πυ¬ 
κνός' τρίτος δε, ον καλούβεν *Αχίλλεεον, λεπτό¬ 
τατος καί πυκνότατος καί ίβχυρότατος ,. ον υπό 
τά κράνη καί τάς κνημίδας ύποτιίλέαβι, καί 
ήττον η πληγή ψοφεΐ. Σπανιώτατος δε γίγνεταε 
ούτος' τών δε πυκνών οί βκληροί βφόδρα καί 
τραχείς τράγοι καλούνται. Φύονταε δε πρός 
πέτραν πάντες ή πρός ταϊς \λιβί' τρέφονται δέ 
εν τή ελυϊ' βημεεον δέ' όταν γάρ ληφϋ ώβι, φαί- 
νονταε μεβτοί ίλυος' δπερ βυμ βαίνει καί τοΐς 
άλλοες τοΐς προβφυομένοις, [οίς τυγχάνει ] από 
ο τής προβφύβεως ονβα ή τροφή·,, Αβϋ ενέβτεροε 
