ΠΕΡΙ ΖΏΧ2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ε. ιδ. 2ΐχ 
δ° είόίν οί πυκνοί των μανών ? διά τό τη ν προς - 
φυόιν είναι κατ έλαττον . "Εχει δε καί αίόίλη- 
όΐν, ώς φαόΐ' όημεϊον δέ' εάν γάρ μέλλοντος 
άποόπαν αϊόχληται, όννάγει εαυτόν, καί χαλε¬ 
πόν άφελεϊν έότι. Ταυτό δε τούτο ποιεί καί 
όταν ύ\ πνεύμα πολύ καί κλύδων> πρός τό μη 
άποπίπτειν . Είόι δέ τινες οι περί τούτο άμφις - 
βητονόιν, ώόπερ οί εν Τορώνη. Τρέφει δ Ί εν 
έαυτώ ζώα ελμιν&άς τε καί ετερα άττα, ά 
κατεόιλίει , όταν άποόπαόϋ'η τά ίχ&ύδια τά πε - 
τραϊα , καί τάς ρίζας τάς υπολοίπους. 'Εάν δέ 
άπορραγη, φύεται πάλιν εκ τού καταλοίπου καί 
άναπληρούται. Μέγιϋτοι μεν ούν γίγνονται οί 4 
μανοί, καί πλείΰτοι περί τη ν Λυκίαν ' μαλακώ- 
τεροι δέ οί πυκνοί' οί γάρ Αχίλλειοι Οτιφρέτε¬ 
ροι τούτων είόίν. "Ολως δέ οί εν τοΐς βαϋέόι 
καί εύδιεινοΐς μαλακώνατοί είόι' τό γάρ πνεύμα 
καί ο χειμών όκληρύνει, καλλάπερ καί τά άλλα 
τά φυόμενα ? καί άφαιρεΐται την αϋξηόιν ' διή 
καί οί εν Έλληόποντω τραχείς είόι καί πυκνοί · 
καί δλως οι τε επέκεινα Μαλέας καί οί εντός 
διαφέρουαι μαλακότητι καί όκληρότητι. //εί δέ 5 
μηδ 5 άλέαν είναι όφόδρα' όηπεται γάρ, ώόπερ 
καί τά φυόμενα' διό οί πρός ταϊς άκταΐς είόι 
κάλλιότοι , άν ώόιν άγχι βάλλεις * ευ γάρ κέκραν- 
ται πρός άμφιο διά τό βάϋος. 5 Άπλυτοι δέ ον* 
Ο 2 
