ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ε. ις. 2ΐη 
ραγεντων εκδνεται εΰωϋεν τά ΰηπίδια. 3 Εάν δε 
τις περιΰχίΰη πρδτερον η δη τετελειω μενών, προ'ίεν- 
ται κάπρον τά ΰηπίδια, καί τό χρώμα μεταβάλ¬ 
λει, ερν&ρότερον γιγνόμενον εκ λευκόν διά τόν 
φόβον . Τά μεν ονν μαλακόΰτρακα αυτά νφ 6 
αυτά βεμενα τά ώά επωάζει * ό δε πολνπονς και 
η ΰηπία καί τά άλλα τά τοιαντα εκτεκόντα, ου 
άν τά κυήματα αυτών η’ μάλιΰτα δε η ΰηπία * 
πολλάκις γάρ ύπερφαίνεται προς τη γη τό κν- 
τος αυτής. Ό δε πολνπονς ό βήλνς ότε μεν 
επί τοϊς ώοΐς, ότε δ 3 επί τώ ατό μάτι προκάβηται 
της βαλάμης την πλεκτάνην επεχων’ η δε ΰη¬ 
πία πρός τήν γην εκτίκτει περί τά φύκια καί 
τά καλαμώδη, καν τι η τοιοντον εκβεβλημενον, 
οίον νλη, κλήματα η λίβοΓ καί οί άλιεϊς δε 
κληματίδας τιβεαΰιν επίτηδες, καί πρός ταυ τα 
εκτίκτει μακρόν καί ΰυνεχες εκ των ώών, οίον 
τό των βοΰτρνχων. \Αποτίκτει δε καί άπορραί - η 
νει εξ αναγωγής, ως μετά πόνον γιγνομενης της 
προεΰεως. Αί δε τενβίδες εν πελάγει άποτίκτον- 
ΰΐ' τό δε ώόν, ώΰπερ η ΰηπία, άποτίκτει ΰνν- 
εχες. ’Εΰτι δε καί ότενβός καί η ΰηπία βραχύ· 
βιον · ον γάρ διετίζονΰιν, εί μη τινες όλίγαι 
αυτών * ομοίως δε καί οί πολύποδες. Τίγνεται 
δε εξ ενός ώον εν 6ηπίδιον * ομοίως δε και επί 
τών τενϋίδων εχει. Αιαφερέι δε ό άρρην τεν- 
