2l8 
ΑΡΙΣΤΟΤΕΆΟΤΣ 
$ός τής χληλείας- εχει γάρ η ιλήλεια, εάν τις 
διαύτείλας ίλεωρήόη την κόμην ειύω 9 έρυίλρά 
δύο οίον μαβτούς , ό δ' άρρην ούκ εχει. Ή δε 
όηπία τοϋτό τ εχει διάφορον, καί ότι ποικιλώ - 
τερύς εβτιν ό άρρην της ύηλείας, καάάπερ εί'ρη- 
ται πρότερον. 
ΚΕΦ. ιζ. {άλλο i ς ιϋ.) 
Τά δ ’ έντομα των ζώων ότι μεν ελάττω εΰτί 
τά άρρενα των ζηλειών καί επιβαίνει, άνω&εν, 
καί πώς ποιείται την οχείαν, καί ότι διαλύεται 
μόλις , είρηται πρότερον. "Οταν δ 3 όχευϋ ή, τα - 
χεως προίεται τά πλεΐότα τον τόκον δΰα οχεύε¬ 
ται. Τίκτει δε πάντα όκώληκας πλήν γένος τι 
ψυχών αύται δε όκληρον δμοιον κνηκον ΰπερ- 
ματι> εΰω δ° εγχυμον. Εκ δε των ακωληκων 
ούκ εκ μέρους τίνος γίγνεται ζώον, ώόπερ εκ 
τών ώών y άλΧ ολον αυξάνεται καί διαριίρού- 
μενον γίγνεται ζώον. Γίγνεται δε αυτών τά 
μεν εκ ζώων τώ)ν ΰνγγενών , οίον ψαλάγγιά τε 
καί άράχνια εκ ψαλαγγίοιν καί αραχνιών, καί 
άττελαβοι καί ακρίδες καί τεττιγες * τά δε ούκ 
εκ ζώων, άλΓ αυτόματα , τά μεν εκ της δρόόου 
τής επί τοϊς φύλλοις πιπτούόης * κατά φύαιν μεν 
ούν εν τώ εαρι, πολλάκις δε καί του χειμώνος, 
όταν εύδία καί νοτιά γενηται πλείω χρόνον * τά 
δ * εν βορβόρω καί κόπρω ΰηπομενοις " τά δ 3 εν 
