;$ρ 
252 ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΤΣ 
2 τερος τον των μελιττών. 'Οχεύονται δε καί οί 
μύρμηκες καί τίκτονΰι ΰκωληκια, ά ον προοπέ* 
φνκεν ον&ενί * αυξανόμενα δε ταϋτα εκ μικρών 
και ΰτρογγύλων τό πρώτον μακρά γίγνονται καί 
διαρ&ροννται. Ή δε γένεοις έΰτί τούτοις τον 
5 εαρος. Τίκτονόι δε και οι όκορπίοι οί χερΰαΐοι 
ΰκωληκια ωοειδή πολλά, και επωάζονόιν' όταν 
δε τελειωι9η, εκβάλλονται, ώΰπερ οί άράχναι, 
και άπόλλννται νπό τών τέκνων · πολλάκις γάρ 
γίγνονται περί ένδεκα τόν άρι&μόν, 
Κ Ε Φ. κβ. (άλλο ις κζ.) 
Τά δ' άράχνια οχεύεται μεν πάντα τόν εί- 
ρημενον τρόπον, γεννά δε ΰκωληκια μικρά πρώ¬ 
τον · δλα δε μεταβάλλοντα γίγνεται άράχνια, 
καί ονκ εκ μέρους, i πει ΰτρογγύλα είΰί κατ άρ~ 
χάς* δταν δέ τέκη, επωάζει τε, καί εν τριΰίν 
ημέραις διαρ&ρονται. Τίκτει δέ πάντα μεν εις 
■ .άϊ Λ '' 
άράχνιον ’ άλλά,τά μεν εις λεπτόν καί μικρόν, 
τά δ' εις παχ^ύ * καί τά μέν ολως εν κύτει ΰτρογ- 
γνλω, τά δέ μέχρι τίνος περιέχεται νπό τον άρα· 
χνίον. Ονχ άμα δέ πάντα άράχνια γίγνεται, 
πηδά δ' ευθ ύς, καί άφίηΰιν άράχνιον . Ό δέ χυ¬ 
μός όμοιος εν τοΐς ΰκώληξι άλιβομένοις καί έν 
2 αντοΐς νέοις ονΰι παχύς καί λευκός . Αί δέ λει - 
μώνιαι άράχναι προαποτίκτονΰιν εις άράχνιον, 
ον τό μέν ημιον πρός αύταις εΰτι, τό δέ η μιαν 
