ΠΕΡΙ Ζί2ί2Ν ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ε. κγ. 
εξω' καί εν τούτω επωάζουόαι ζωοποιοϋΰι. Τά 
δέ φαλάγγια τίκτει εις γύργαχλον πλεζάμεναι 
παχύν, εφ ω επωάζουΰι. Τίκτουΰι δε αί μεν 
γλαφυροί ελάττω τό πλη&ός, τά δε φαλάγγια 
πολύ τό πλή&ος · καί αύζη&έντα περιέχει κύ¬ 
κλω τό φαλάγγιον · και άποκτείνει δε την τε- 
κούβαν εκβάλλοντα · πολλάκις δέ καί τον άρ- 
ρενα, άν λάβωόι * αν ν επωάζει γάρ τη ίληλεία . 
3 Ενίοτε δέ τό πλή&ος γίνεται καί τριακόΰΐα περί 
εν φαλάγγιον β εκ δέ μικρών τέλειοι άράχναι 
γίγνονται περί τάς έπτάδας τάς τέτταρας. 
Κ Ε Φ. κγ. (άλλοις κη καί κίί.) 
uii δέ ακρίδες οχεύονται μέν τόν αυτόν τρό¬ 
πον τοις άλλοις έντόμοις, επιβαίνοντος τον ελάτ- 
τονος επί τό μεϊζον τό γάρ άρρεν ελαττύν έΰτι · 
τίκτονΟι δέ εις τήν γην καταπηξαΰαι τόν πρός 
τη κέρκω κουλόν, ον οί άρρενες ονκ εχουΰιν. 
! Α&ρόαι δέ τίκτονοι καί κατά τόν αυτόν τόπον, 
ώΰτε είναι κα&απερεί κηρίον * είόΕ όταν τέκωϋιν, 
ένταϋϋα γίγνονται ΰκώληκες ωοειδείς, οΐπερί* 
7.αμβάνονται υπό τίνος γης λεπτής ώόπερ νψ* 
νμένος. Εν τούτη δέ εκπέπτονται. Γίγνεται δέ 
μαλακά τά κυήματα ούτως, ώΰτε, άν τις άψη¬ 
τοι, ουνίλλίβεΰϋ'αι. Τούτα δ 1 ούκ επιπολης, 
αλλά μικρόν υπό γης έΰτιν' όταν δέ πεφϋώΰιν, 
έκδύνουΰιν έκ τού γεώδους τού περιέχοντας ακρί¬ 
δες μικραϊ καί μέλαιναι· εϊτα περιρρηγννται 
