254 
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΤΣ 
ανταίς τό δέρμα, καί γίγνονται εύβύς μείζους. 
Τίκτουβι δε λήγοντας τον {λερούς, και τεκονόαι 
5 άποϋνήϋκονϋιν. ν Αμα γάρ τεκονδαις ακώληκες 
εγγίγνονται περί τόν τράχηλον * καί οί άρρενες 
δε άποάνή δκουδι περί τον αυτόν χρόνον. ’Εκδύ* 
νονοί δ' εκ τής γης τον έαρος. Ον γίγνονται δε 
ακρίδες ο ντε εν τή ορεινή ον τ εν τή λυπρα, άλ?ά 
εν τή πεδιάδι και κατερρωγυία * εν ταΐς ρωγμαΐς 
γάρ εντίκτουβι. Αιαμενει δε τά ώά τόν χειμώ¬ 
να εν τή γή * άμα δε τώ ιλερει γίγνονται εκ των 
4 περνοινων κυημάτων ακρίδες. ‘ Ομοίως δε τί- 
κτονβι καί οί άττελαβοι, καί τεκόντες άποιλνή- 
Οκονόι. Φάείρεται δ 5 αυτών τά ώά υπό των με- 
τοπωρινών νδάτων, όταν πολλά γενηταΓ άν δ* 
αύχμός αυμβή, τότε γίγνονται μάλλον πολλοί οί 
άττελαβοι, διά τό αυτά μή φϋ είρεοίλαι ομοίως * 
επεί δοκεϊ γε άτακτος είναι ή ψϋορά αυτών, καί 
γίγνεο&αι, όπως άν τύχη. 
Κ Ε Φ. κδ. (άλλοις λ.) 
Τών δε τεττίγων γένη μεν ion δύο * οί μεν 
μικροί, οί πρώτοι φαίνονται καί τελευταίοι 
άπόλλυνται' οί δε μεγάλοι, οί αυοντες, οί καί 
νδτερον γίγνονται καί πρότερον άπόλλυνται. 
1 Ομοίως δ 5 εν τε τοΐς μικροίς καί εν τοίς μεγά- 
λοις οί μεν διηρημενοι είΰί τό νπόζωμα, οί άδον- 
τες * οί δ* αδιαίρετοι, οί ονκ άδοντες. Καλούδι 
δε τους μεν μεγάλους καί αδοντας άχετας, τούς 
