236 
ΑΡΙΣΤΟΤΕΑΟΤΣ 
μήτρας * καί γίγνονταε μελάνες καί ΰκληρότεροε 
ευθύς καί μείζονς καί άδουβεν. Είδε δε άρρενες 
μεν οί άδοντες εν άμφοτεροες τοες γενεβε, θή- 
λεες δε οί ετεροε. Καί το μεν πρώτον ήδίονς οί 
αρρενες, μετά δε την οχείαν αί θήλεεαε' εχουβε 
γάρ ώά λευκά. Αναπετόμενα δε, όταν βοβή - 
δη τες, άφεάδεν υγρόν οίον ύδωρ, δ λεγουδιν οί 
γεωργοί, ως άπουρούντων καί εχόντων περίτ¬ 
τωμα καί τρεφόμενων τή δρόδω. °Εάν δε τες 
κενών το ν δάκτυλον προδίη άπ ? άκρου επεκάμ- 
πτων τε καί επεκτείνων πάλεν, μάλλον ύπομε- 
νουΰεν ή εάν ευθύς εκτείνη , καί άναβαίνουδεν 
επί τον δάκτυλον' δεά τό άμυδρώς γάρ όράν ώς 
επί ψύλλον άναβαίνουΰε κενού μεν ον. 
Κ Ε Φ. κε. (άλλοες λα.) 
Των δ ’ εντόμων δΰα δαρκοφάγα μεν μη εδτε, 
ζή δε χυμοες ΰαρκός ζώδης, οίον οί φθείρες καί 
ψύλλαε καί κόρεες, εκ μεν τής οχείας πάντα 
γεννά τάς καλούμίνας κόνεδας * εκ δε τούτων 
ετερον ούδεν γίγνεταε πάλεν. Αυτών δε τούτων 
γίγνονταε αί μεν ψύλλαε εξ ελαχίδτης δηπεδό- 
νος' οπού γάρ άν κόπρος ξηρά γενηταε, ενταύ¬ 
θα ΰυνίϋτανταε. Οί δε κόρεες εκ τής εκμάδος 
τής από τών ζώων δννεδταμενης εκτός. Οί δε 
φθείρες εκ τών βαρκών * γίγνονταε δε, όταν μελ - 
λωβεν, οίον εονθοε μεκροί, ούκ εχοντες πύον' 
