ΠΕΡΙ Ζί2ΏΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ Ε. κε. 
τούτους άν τις κεντήβτ], εκ τούτων εξέρχονται 
φθείρες. Ένίοις δε βυμβαίνει των ανθρώπων 
νόΰημα, δταν ύγραΰία πολλή εν τω βώματι ή, 
και διεφθάρηΰίν τινες ήδη τούτον τόν τρόπον, 
ωΰπερ Αλκμάνά τέ φαόι τόν ποιητήν και Φερε- 
κύδην τόν Σύριον. Και εν νόόοις δε τιόι γίγνε* 2 
ται πλήθος φθειρών . ”Εβτι δε γένος φθειρών , 
οι καλούνται άγριοι, και βκληρότεροι των εν 
τοΐς πολλοις γιγνομενών * είβί δε ούτοι και δυς- 
αφαίρετοι από τού όώματος. ΤΙαιύϊ μεν ονν 
ονύιν αί κεφαλαϊ φθείρω δ εις γίγνονται, τοΐς δ ’ 
άνδράόιν ήττον. Γίγνονται δε και αί γυναίκες 
των άνδρών μάλλον φθειρώδεις. Γ Όΰοις δ 3 αν 
έγγίγνωνται εν τή κεφαλή, ήττον πονούόι τάς 
κεφαλάς. Εγγίγνονται δε καί των άλλων ζώων 
εν πολλοις φθείρες' και γάρ οί όρνιθες εχονΰι 
και οί καλούμενοι Φαβιανοί, εάν μή κονιών - 
ται, διαφθείρονται υπό των φθειρών. Καί των 
άλλων δε δβα πτερά έχει των έχόντων καυλόν, 
καί των έχόντων τρίχας * πλήν όνος ούκ έχει 
ο ντε φθείρας ούτε κρότωνας· οί δε βόες εχον- 
ΰιν άμφω * τά δε πρόβατα καί αίγες κρότωνας, 
φθείρας δ 3 ούκ εχονΰι' καί νες φθείρας με¬ 
γάλους καί βκληρούς * εν δε τοΐς κυβίν οί κα¬ 
λούμενοι γίγνονται κυνοραϊβταί. Πάντες δε οί 
φθείρες εν τοΐς έχονβιν έζ αυτών γίγνονται των 
